[niusiaw]

Hej,
Ostatnio chodzę sobie na spacerki w piekne dni i nikt na ulicy się nie uśmiechnie, zagadnie. Każdy głowa w dół udaje, że spr buty albo coś, leci na załamanie karku .... a kiedy mamy czas aby przystać?
Czy zastanawialiście się kiedyś co zrobić aby było lepiej? Może poprostu usmiechac się do ludzi a kiedyś ktoś nam odpowie .... na świecie ludzie są szczęśliwi a u nas markotni.

[marshall]

ej ja się uśmiecham...

[Prince]

Jest w USA zwyczaj, że ludzie na ulicach obdarzają innych landrynkowym grymasem.. i co z tego wynika..? Nic nie wynika poza wspomnianym faktem, zwłaszcza że uśmiech na zawołanie nie ma z jakimikolwiek emocjami związku.

Co zrobić, żeby było lepiej..? Niektórym przydałoby się właśnie mniej robić (np. nie kraść, albo nie mordować), wtedy kolejni nie musieliby naprawiać tego, co spieprzyli pierwsi.

[Franz]

Ludzie boją się patrzeć sobie prosto w oczy - nigdy nie wiadomo czym ten drugi Cię zaskoczy...

Polacy mają już taką mentalność, chyba nic tego nie zmieni. A czy to przyniosłoby jakieś korzyści, myślę, że na pewno, ale po co się zmieniać jak jest dobrze...

[jack66]

ja tez chodze na spacerki i nie wiem dlaczego piszesz ze nikt sie nie usmiecha ???
ja widze duzo usmiechnietych ludzi gadajacych z soba
nie raz nawet jestem zły bo duzo znajomych mnie zatrzymuje i z kazdym musze pare zdan zamienic a nie raz poprostu chciałbym
sobie w spokoju sam pochodzic
wiec chyba nie jest tak zle jak to piszesz niusiaw

[lagata]

A ja Cię Niusia rozumiem. Kiedyś wyjechałam do Paryża, a że byłam na etapie czytania Musierowiczki, a oni tam w ksiązce przeprowadzali taki eksperyment wysyłania do innych uśmiechu, więc ja w tym Paryżu jak głupia do wszystkich się uśmiechałam. Wynikiem tego była masa przemiłych rozmów z zupełnie obcymi ludzmi, mnóstwo ciepłych uśmiechów i tyle fajnych sygnałów, że postanowiłam uśmiechać się tak do świata już zawsze. ( Pamiętam, że w drzwiach jednej z paryskich kawiarenek stał bardzo przystojny kelner, ja przejeżdżałam w autokarze, na widok mojego uśmiechu facet wybiegł na ulicę i machał mi do momentu, aż go straciłam z oczu) No i zaraz po przekroczeniu granicy polskiej uśmiechnęłam się do pierwszej rodaczki w maluszku - spojrzenie jakim mnie obrzuciła pamiętam do dziś, poczułam się bezmała chora na umyśle ... zaniechałam uśmiechania się natychmiast.

[morodouli]

Mnie sie wydaje, ze kazdy z nas w zaleznosci od charakteru, czy tez problemu jaki przechodzi w danym czasie, reaguje w rozny sposob..Pogoda tez spelnia swoja role, bo jak jest pochmurno i deszczowo, nie masz ochoty na nic, nie mowiac juz o usmiech na ulicy..Nie wiem czy to ma wplyw na jaka kolwiek narodowosc, ludzie wszedzie sa jednakowi, niektorzy maja usmiech od uch do ucha, inni sa ciagle zachmozeni, a ninni w zaleznosci od warunkow zyciowych...Moim zdaniem niestety nie mozemy tego zmienic, chyba ze samych siebie, ale to tez nie jest latwe usmiechac sie ciagle i do kazdego...

[marshall]

Ja bym uśmiech odesłał źle że tego zaniechałaś Wszyscy tak myślą i później powstają tematy że Polska to kraj smutasów i gburów a tak nie jest. Przecież sami kreujemy naszą rzeczywistość! Wystarczy że jakaś grupa ludzi będzie się uśmiechać a smutasom się w końcu udzieli

[Straho]

Odpowiedz jest prosta. Polska to zazwyczaj społeczeństwo recydywów, mafii i innych typów, którzy by za nic dali po twarzy. Ludzie poprostu boją się uśmiechać, bo nie chcą dostać po twarzy od innych chorych emocjonalnie ludzi, którzy w każdym widzą przeciwnika, którego trzeba zniszczyć.

[magia]

Polska to zazwyczaj społeczeństwo recydywów, mafii i innych typów, którzy by za nic dali po twarzy. Ludzie poprostu boją się uśmiechać

Zupelnie nie zgadzam się z Toba...Agresja rodzi agresje, a mily uśmiech jest w stanie rozbroić nawet najwiekszego chama...Uwierz mi, to jest sprawdzona metoda. Z natury jestem pogodną osobą i czesto odpowiadam usmiechem na uśmiech, ale są dni w zyciu kazdego, ze czujemy się przygnębieni. Polacy nie maja latwego życia, dochodzi do tego jeszcze nasza naturalna sklonność do ciąglych narzekań i wszystko juz jest jasne.. Nie możemy wymagać usmiechu od kogoś kto wie, ze jest juz spózniony do pracy przez ciagle korki, Nie usmiechnie sie do nas zmeczona matka ktora biegnie po dziecko do przedszkola i po drodze mysli czy zdaży z obiadem...Nie bedzie sie usmiechal ktoś niepewny jutra, ktos kto ciezko pracuje za śmieszne pieniadze, nie usmiechnie się również emeryt, zastanawiający sie czy wystarczy mu pieniędzy na wszystkie leki...
Często slyszymy ze mieszkancy innych panstw sa radośni, usmiechnieci , ale oni nie maja takich problemow...
Pozytywne jest to, ze pomimo trudnego zycia, Polacy w wiekszości sa jednak zyczliwi....

[Prince]

mily uśmiech jest w stanie rozbroić nawet najwiekszego chama

Wszystko zależy czyj uśmiech

Pokuszę się o sugestię, że Bordowy może mieć skuteczność niższą niż Ty

Użytkownik Prince edytował ten post 08 May 2008 - 16:01

[magia]

Bordowy do uśmiechu dorzuci 57cm obwodu bicepsa jako silę perswazji.

Użytkownik magia edytował ten post 06 May 2008 - 22:20

[Straho]

Przynajmniej tak jest u nas w mieście , ja też jestem pogodnym człowiekiem, lubie się śmiać a w barze nieraz napotkałem chama dużo większego od siebie i powaliłem go miłym uśmiechem można powiedzieć, że nawet troche zaprzyjaźniliśmy się od tamtego czasu fakt, uśmiech pomaga nawet w najgorszej sytuacji .

[meister]

w Polsce to fakt - od razu biora cie za jakiegos niedorozwinietego. Ale juz w takiej Anglii, bardzo czesto ludzie sie do siebie usmiechaja, tak o i nawet nieznajomi nawiazuja na ulicy rozmowy. Raz bylem takiej swiadkiem. Szla kobieta z dzieckiem, dziecko male mialo takie fajne butki, no to inna pani zagaila do matki, skad ma, gdzie kupila po ile itp...jakby sie dobrze znały. co z tego ze byla tam masa hindusow, czarnych czy chinczykow? kazdy jest rowny i naprawde nie czuje sie tego ze jest sie na obczyznie. Cos wpanialego, czego nie mozna powiedziec o naszym kraju

[magia]

ja też jestem pogodnym człowiekiem, lubie się śmiać a w barze nieraz napotkałem chama dużo większego od siebie i powaliłem go miłym uśmiechem można powiedzieć, że nawet troche zaprzyjaźniliśmy się od tamtego czasu

A Prince zwątpil w czar Twojego uśmiechu

[Prince]

A Prince zwątpil w czar Twojego uśmiechu

Absolutnie nie zwątpiłem w czar Bordowego, ale jeszcze mniej zwątpiłem w Twój i stąd reakcja

[rozmarzona1]

Polacy się nie uśmiechają, bo to recydywiści palący papierosy i nadużywający kawy i mają żółte zęby, których się wstydzą Ot, cały powód

[Anette]

Ja się często uśmiecham i często też mnie zagadują np. jakieś babcie

[Laia]

Więcej to ma wspólngo z mentalnością a nie problemami, moim zdaniem. Problemy mniejsze lub większe ma prawie każdy, jednak jeśli ogólny nastrój w kraju jest radosny, pełen energii to daje kopa, żeby właśnie w ten sposób się zachowywać. Nie tylko w Polsce ludzie muszą zdążyć na czas do pracy albo odebrać dziecko z przedszkola i ugotować obiad. Pogoda, byćmoże.

W każdym razie zawsze jadąc do Polski przeżywam pewien mentalnościowy szok, to samo w drugą stronę

[imbirowa]

parę lat temu, kiedy pierwszy raz odwiedziłam Holandię strasznie urzekło mnie to, że nieznajomi ludzie uśmiechają się do siebie na ulicy, co więcej witają się ze sobą w serdeczny sposób.
u nas oczywiście by to nie przeszło, zaraz pewnie spotkałabym się z tekstem typu 'co się gapisz' bądź ' coś Ci się nie podoba, że się smiejesz?'.

staram się nie chodzić ze spuszczoną głową, i uśmiechać się do ludzi - i tak jak Anette często jakaś miła starsza pani do mnie zagada
i nawet staram się podtrzymać dialog

radości i uśmiechu nigdy za mało