[Lukas_79]

o takich zwiazkach coraz czesciej slyszymy, ze on lub ona zarabia za granica, a drugie wychowuje dzieci

czy taki zwiazek ma szanse przetrwania ??

jak sobie w takiej sytuacji radzicie ??

[Carmen]

Nigdy nie byłam w takiej sytuacji, ale sądzę że to z pewnością bardzo trudne życie. Widzę to po moich rodzicach. Ojciec pływa od 25 lat. A mama? Zawsze sama, żadnego wsparcia. Ojcu też ciężko, tym bardziej, że powiedział mi kiedyś że żałuje że nie widział jak dorastałam, że stracił to co najpiękniejsze pracując na morzu. A wszystko w pogoni za pieniędzmi, za zapewnieniem rodzinie godziwych warunków życia. Niestety w czasach współczesnych często tylko praca za granicą jest w stanie zapewnić utrzymanie. Co z tego że w kraju mnóstwo pracy? Owszem, praca jest, ale nie taka, aby zapewniała utrzymanie rodziny.. niestety

[Parasite]

Nie rozumiem tego, jeśli nie mam możliwości znalezienia pracy w kraju (z godziwym wynagrodzeniem), to znajduje za granica i gdy sie urzadze to rodzine sciagam do siebie. Nie ma rozlaki z rodzina, zmniejszenie lub wyeliminowanie problemu utrzymania.

[Theya]

Przepraszam, że odkopuję taki wątek stary, ale jest to dla mnie sprawa teraz na czasie, mój chłopak jest na Wyspach a ja z dzieckiem w Polsce, to był nasz wybór, bo w Polsce właśnie chciałam urodzić, jest czasem bardzo bardzo źle, tęsknota i te sprawy. Ale ma to też swoje plusy, poznajemy się z różnych stron, jesteśmy w takich sytuacjach, które pokazują tak naprawdę ile wart jest nasz związek, na szczęście niedługo już wraca Znam za to parę , wydawać by się mogło dość szczęśliwą, która takiej próby nie przeszła

[nAGER]

Theya,
jestem pełen podziwu... a to dlatego, że mnie zżera zazdrość, jak moja dziewczyna gdzieś się wybiera.
I nie wiem, czy to brak zaufania, czy obawy, że jest taka sama, jaki Ja byłem wcześniej...

[Theya]

Hehe, ja to raczej na zdrady nawet jeśli, by zaszła taka potrzeba nie mam czasu. Dzidzia ma cztery miesiące i nawet nie wiem kiedy mi się dzień kończy

[netha]

Po pierwsze nie przepraszaj że odkopujesz temat, po to właśnie są te tematy aby w nich coś pisać

Ja sobie nie wyobrażam teraz życia w związku na odległość, niby świat zmalał ale jednak przydaje się drugie ramie. Co prawda, życie w Anglii jest takie - praca- dom - praca - dom i dla lubiących zabawy - sobotnie imprezy...chyba dlatego jest tak ciężko, bo w pewnym momencie człowiek wraca z pracy i zaczyna zastanawiać się po co to wszystko i fajnie byłoby wtedy mieść nie tylko psychiczne oparcie - drogą satelitarną ale również fizyczne, drogą przytulenia.

[Theya]

Mi było najbardziej ciężko jak byłam na porodówce sama w szpitalu i później te kilka dni zanim przyjechał, co prawda tylko na tydzień ale córeczkę niemowlaczkową zobaczył Teraz sobie daję radę, mimo że czasem jest okropnie ciężko z tym brakiem, jak to ujęłaś - drogi fizycznej Ale jemu już też coś się robi złego od tej odległości i braku kontaktu z dzieckiem przede wszystkim, bo opowieści opowieściami a zdjęcia zdjęciami ale usłyszeć na własne uszy rechot małej to dopiero coś. A jego to omija. Na szczęście będzie jeszcze wiele 'wiekopomnych' momentów

[lovely-daisy]

Theya! podziwiam Cię, ale zrozumiałe, że teraz jak dzidzia mała to trzeba funduszy więcej! skoro niedługo wraca twój ukochany to można powiedzieć że przeszliście próbę rozłąki pomyślnie - pogratulować i życzę jeszcze troszkę więcej wytrwałości do jego powrotu

[ANIOŁ]

Ja osobiscie znam z 6 takich par i niestety wszystkie nie przetrwały,głównie z tego powodu iż Ci co wyjechali czuli taką samotnosc w innym kraju że sobie kogoś znachodzili itd, nie jestem pesymistą ale realistą po tych przykładach moich znajomych

[Theya]

Wiesz Aniele, my mamy dziecko i to jednak troche trzyma w ryzach. Jakaś odpowiedzialność, nie wiem. Wierze w to, że Robert mnie nie zdradza tak samo jak on ufa mi. Kontrolować go nie będę, bo to by było kompletnie bez sensu.

[tvgolf]

Wiesz Aniele, my mamy dziecko i to jednak troche trzyma w ryzach. Jakaś odpowiedzialność, nie wiem. Wierze w to, że Robert mnie nie zdradza tak samo jak on ufa mi. Kontrolować go nie będę, bo to by było kompletnie bez sensu.

byłam w podobnej sytuacji, lezałam na porodówce sama, mój mąż przyjechał dwa dni pózniej na termin który okazał sie mylny Teraz dzieciak ma 3 lata my znowu mamy problemy finansowe i on sie zastanawia nad wyjazdem. ALe ja sobie tego nie wyobrażam... Jak sobie radzisz sama? Bo myśle że jednak samotność Ci dokucza...

[Spencer42]

Witam, co prawda ja nie jestem w takiej sytuacji i mam nadzieję że nigdy nie będę musiał, ale według mnie da się tak żyć, a czemu by nie, jeśli kocha to poczeka. Oczywiście może się tak zdarzyć że ten ktoś znajdzie sobie inną połówkę gdzieś za granicą i będzie chciał/a założyć nową rodzinę, ale kto nie ryzykuje ten nie ma.

[~Czarna]

Oczywiście może się tak zdarzyć że ten ktoś znajdzie sobie inną połówkę gdzieś za granicą i będzie chciał/a założyć nową rodzinę, ale kto nie ryzykuje ten nie ma.

Postaw sobie na szali czym/kim ryzykujesz, a co ewentualnie możesz zyskać. I jak się przechyla?

Ja nie wyobrażam sobie związku działającego na tej zasadzie przez dłuższy okres czasu (max pół roku). Albo wyjeżdżamy razem, albo nie wyjeżdżamy wcale. Tym bardziej nie puściłabym mojego faceta samego. Małżeństwa z wieloletnim stażem się rozpadają, a co dopiero związki działające na zasadzie "chodzenia z kimś". Temat zdrady pomijam, bo wiara w "czystość" partnera jest momentami tak naiwna i bezpodstawna, że aż żal patrzeć...

[ANIOŁ]

Postaw sobie na szali czym/kim ryzykujesz, a co ewentualnie możesz zyskać. I jak się przechyla?

Ja nie wyobrażam sobie związku działającego na tej zasadzie przez dłuższy okres czasu (max pół roku). Albo wyjeżdżamy razem, albo nie wyjeżdżamy wcale. Tym bardziej nie puściłabym mojego faceta samego. Małżeństwa z wieloletnim stażem się rozpadają, a co dopiero związki działające na zasadzie "chodzenia z kimś". Temat zdrady pomijam, bo wiara w "czystość" partnera jest momentami tak naiwna i bezpodstawna, że aż żal patrzeć...

No widzę że nie jestem jedynym realista na tym forum

[Uleczka]

Osobiście uważam, że wszystko jest możliwe. To kwestia zaufania i co tu dużo ukrywać- uczucia. To dobra próba dla obojga. Wiem to z własnego doświadczenia.
I nie chwaląc się ale...MY przetrwaliśmy.

[Jan50]

taki związek to nie związek - to może nie przetrwać

[~Czarna]

Osobiście uważam, że wszystko jest możliwe. To kwestia zaufania i co tu dużo ukrywać- uczucia. To dobra próba dla obojga. Wiem to z własnego doświadczenia.
I nie chwaląc się ale...MY przetrwaliśmy.

Ja takich prób doświadczam już od prawie 3 lat. Ale jesteśmy w Polsce i to jest ta wielka różnica. A Twój wyjątek jedynie podkreśla regułę