[annula]

Bardzo lubie w wolnym czasie poczytać M. Szwaję. Pisze lekko i przyjemnie ale bez lukru. Polecam i zachęcam . Proponuję zacząć od "Jestem nudziarą" i dalej jak leci

[jack66]

a faceci juz nie moga tego czytac

[Kliniu]

Monika Szwaja
Jestem nudziarą




wydawca: Prószyński i S-ka
miejsce wydania: Warszawa
data wydania: 2003
nr wydania: I
ISBN: 83-7337-416-7
liczba stron: 320
kategoria: powieść obyczajowa
projekt okładki: Maciej Sadowski
seria: Owocowa
format: 142 x 202 mm
cena: 26 zł


Powieść błyskotliwa, skrząca się humorem i traktująca o sprawach żywo nas dziś obchodzących, a do tego przewrotna. Jestem nudziarą - wyznaje na samym początku bohaterka powieści, Agata. "I mam przerąbane" - dodaje.

No, faktycznie - skoro wyemancypowana kobieta współczesna "w wieku lat trzydziestu nie miała jeszcze ani jednego męża, spała tylko z czterema facetami, była zaledwie na trzech balach i nie zmieniła pracy ani razu, odkąd ją podjęła" - powodów do dumy za bardzo nie ma. Ale co się odwlecze... Raz Agata daje szefowi (stuknięty dziwkarz) po gębie i teraz już pracę zmienić musi. Błyskawiczny przegląd aktywów kończy się jedyną możliwą decyzją: "Matko Boska, będę panią nauczycielką!". Polskiego. W liceum. I w tym momencie jasno się określa rzesza przyszłych wielbicieli pisarstwa Szwai: my wszyscy, którzyśmy się przez szkołę polską przewinęli albo chociaż o nią otarli, czy to jako uczniowie - ogromna, gnębiona większość - czy jako nauczyciele - mniejszość wszechmocna i wredna...

Źr: onet.pl

[Taj]

a faceci juz nie moga tego czytac

NIe nie nie Absolutnie nie To jest wręcz karalne

[jack66]

a faceci juz nie moga tego czytac

NIe nie nie Absolutnie nie To jest wręcz karalne

to jest dyskryminacja normalnie

[Taj]

to jest dyskryminacja normalnie

A Kobiety to mało razy dyskryminowane były/są/będą ? Teraz wiesz jak my sie czujemy

[Allamaris]

czytałam" Jestem nudziarą" super jest

[Loca7]

Jakub Małecki "Dżozef"
Dżozef Jakuba Małeckiego to intrygujące połączenie realizmu magicznego z powieścią dresiarską.
Grzesio Bednar, absolwent szkoły zawodowej na warszawskiej Pradze, spotyka na swej drodze „złych ludzi", którzy łamią mu nos i zabierają telefon. Na domiar złego napuchnięta twarz chłopaka nie podoba się pracodawcy, a dziewczyna nie potrafi zrozumieć, jak można było do niej zaraz po wypadku... nie zadzwonić. Bednar trafia do szpitala. W sali poznaje trójkę mężczyzn, przekraczających smugę cienia. „Kurz" to rzutki biznesmen, „Maruda" jest wiadomo jaki, a „Czwarty" okazuje się bibliofilem i dziwakiem - czyta bez opamiętania książki Josepha Conrada, a kiedy zaczyna gorączkować, dyktuje Grzesiowi tajemniczą opowieść. Wkrótce szpitalna rzeczywistość zaczyna przypominać świat z koszmaru klaustrofobika. Czyżby demony z majaków „Czwartego"?
Dżozef to pozornie lekka, wakacyjna pocztówka ze szpitala na peryferiach, którą wypełniają męskie Polaków rozmowy. Autor nie szczędzi czytelnikom blokerskich dosadności, często dorzucając szczyptę sarkazmu. Jednocześnie pokazuje, jak literatura przechodzi w rzeczywistość, a bułhakowski Mistrz radzi sobie na Czarodziejskiej Górze XXI wieku.

Polecam:)

[barburka]

Użytkownik Loca7 dnia 10 February 2011 - 15:07 napisał

Jakub Małecki "Dżozef"
Dżozef Jakuba Małeckiego to intrygujące połączenie realizmu magicznego z powieścią dresiarską.
Grzesio Bednar, absolwent szkoły zawodowej na warszawskiej Pradze, spotyka na swej drodze „złych ludzi", którzy łamią mu nos i zabierają telefon. Na domiar złego napuchnięta twarz chłopaka nie podoba się pracodawcy, a dziewczyna nie potrafi zrozumieć, jak można było do niej zaraz po wypadku... nie zadzwonić. Bednar trafia do szpitala. W sali poznaje trójkę mężczyzn, przekraczających smugę cienia. „Kurz" to rzutki biznesmen, „Maruda" jest wiadomo jaki, a „Czwarty" okazuje się bibliofilem i dziwakiem - czyta bez opamiętania książki Josepha Conrada, a kiedy zaczyna gorączkować, dyktuje Grzesiowi tajemniczą opowieść. Wkrótce szpitalna rzeczywistość zaczyna przypominać świat z koszmaru klaustrofobika. Czyżby demony z majaków „Czwartego"?
Dżozef to pozornie lekka, wakacyjna pocztówka ze szpitala na peryferiach, którą wypełniają męskie Polaków rozmowy. Autor nie szczędzi czytelnikom blokerskich dosadności, często dorzucając szczyptę sarkazmu. Jednocześnie pokazuje, jak literatura przechodzi w rzeczywistość, a bułhakowski Mistrz radzi sobie na Czarodziejskiej Górze XXI wieku.

Polecam:)

Sięgnęłam i musze powiedzieć że się nie zawiodłam "Dżozef" po prostu mnie wciągnął i w jeden wieczór przeczytałam całą tą książkę masz rację to coś co warto polecić

[AtaBe]

Szwaja, Grochola - nie bardzo. Ale spodobała mi się książka Izy Kuny.

[latte]

To może trylogia Cukiernia pod Amorem Małgorzaty Gutowskiej- Adamczyk? Właśnie ukazała się ostatnia część. Rozległa historia trzech rodzin, których losy zahaczają o siebie i zazębiają się. Wątek historyczny pokazuje Polskę pod zaborami, prawie od połowy XIX wieku, a wątek współczesny, z lekka kryminalno- detektywistyczny to kilka miesięcy 1995 roku. Dobrze się czyta.

[pola82]

polecam "Teraz" Dorotkiewicz :-)