[Gintas]

[center:8b324801a5] [/center:8b324801a5]
[center:8b324801a5]Ja rozumiem, że apetyt rośnie w miarę jedzenia i panowie z Konami chcą wydoić najwięcej jak się tylko da z tak mlekodajnej krowy jak seria PES, ale powinni sobie czym prędzej zadać pytanie: ?mieć czy być??, bo już niedługo może być za późno. Jestem wielkim fanem serii, która pochłonęła naprawdę sporą część mojego życia, ale? nie chciałem już więcej PES na Playstation 2. Wydawało mi się, że potencjał został już maksymalnie wykorzystany i nie pozostało nic innego jak czekać na nadejście kolejnej generacji konsol. Nowy engine, wystarczająca moc do realizacji wszystkich pomysłów programistów i nieograniczone możliwości grania po sieci ? tego potrzebował mój ukochany tytuł, aby nie popaść w marazm. O wielkiej rewolucji nie było nawet mowy, na szczęście tak potrzebny grze impuls świeżości przyszedł jednak wcześniej niż się tego spodziewałem.

Pomny wieloletnich doświadczeń, nie spodziewałem się po intrze zbyt wiele. Nie zawiodłem się? na sobie, bo jak zwykle nie za bardzo jest co oglądać i nawet ukazanie pewnych motywów piłki ulicznej niewiele tu zmienia. Zmienia za to jedna, nowa opcja w menu, która od razu rzuca się w oczy. Chodzi oczywiście o możliwość grania po sieci i zapewniam, że tym razem oznacza to coś znacznie ciekawszego niż za czasów Xbox Live. W momencie, kiedy miałem okazję przetestować to cudeńko, na serwerach było już 11 tysięcy zarejestrowanych użytkowników. W końcu pojawił się profesjonalnie zrealizowany i aktualizowany na bieżąco ranking. Dodaj do tego możliwość organizowania wszelkiego rodzaju turniejów oraz lig, a w przyszłości samo Konami ma zamiar zapraszać na oficjalne Cupy najlepszych zawodników.


Nie wiedziałem, że na południowoamerykański klasyk wpuszczani są tylko żołnierze i to w dodatku tak kwadratowi
Wiem, że to brzmi pięknie i wiem, że jeśli jesteś fanem PESa, spędzałbyś na takich zabawach więcej czasu niż maniacy Final Fantasy w świecie jedenastej części. Z nieco mniej ważnych rzeczy, ale także nowych, dodano kilka egzotycznych drużyn klubowych (m.in. Szachtar Donieck oraz niespodziewanie Djurgarden IF). Cieszy też wiadomość o poczynionych zmianach w trybie Master League, które jakkolwiek niewielkie, bardzo przypadły mi do gustu. Otóż tym razem zamiast w grupach regionalnych, drużyny zostały podzielone według państw, czyli przyjdzie nam rywalizować w lidze hiszpańskiej, włoskiej, angielskiej czy holenderskiej, gdzie wreszcie można poczuć namiastkę krajowej rywalizacji. Usprawniono także system wzrostu statystyk, co pozwoliło wyeliminować denerwujący spadek umiejętności piłkarzy już w młodym wieku (np. Ronaldinho czy Adriano byli coraz gorsi już od 25 lat, no bez przesady). Teraz niemal każdemu wolniej lub szybciej punkciki się nabijają, nawet dotyczy to części zawodników 30-letnich. Zmieniono również bardzo kontrowersyjne treningi posezonowe, z czego osobiście jestem niezwykle rad, bo miałem dość ślęczenia godzinami nad mijaniem słupków treningowych. Teraz przy nazwisku piłkarza pojawia się wskaźnik zmęczenia i w zależności od niego decydujemy, czy dać swojemu zawodnikowi odpocząć, przydzielić mu trening konkretnej umiejętności, czy też zaaplikować całej drużynie ?ogólnorozwojowe? zajęcia. Na szczęście nie trzeba już ćwiczyć za nich, wystarczy wybrać odpowiednią opcję. Co ciekawe, w przedsezonowych przygotowaniach za sparingpartnera można sobie wybrać np. drużynę gwiazd europejskich, latynoamerykańskich czy afrykańskich. Doszły także zespoły składające się z bardzo wysokich (zwanych ?The Golitahs? ? na ławce rezerwowych jest nawet Radzio Kałużny) oraz najlepiej zarabiających piłkarzy (zwani ?Galacticos?).[/center:8b324801a5]

Źródło: http://gry.imro.pl
Dalszy ciag recenzji: http://gry.imro.pl/?exec=game,10499,3,422