[Tolduś]

czy chial/a bys zyc wiecznie jakie wedlug was sa plusy i minusy zycia wiecznego ?

[netha]

Nieśmiertelność to nie...ale przynajmiej życie zapewnione do 60tki.

[Szefo]

ja bym chciał być nieśmiertelny z jednego powodu
chciałbym zobaczyć te wszystkie antyczne kultury,potem średniowiecze itd
piękne

ale z drugiej strony odchodzili by mi wszyscy najbliżsi , rzeczywiście nic bym nie robił
i zależy jakby to wyglądało
czy byłbym wiecznie młody czy byłbym dziadkiem który by sobie żył i żył i żył P

[magnus]

Fakt - bez umierania i rodzenia się nie byłoby rozwoju. Z punktu widzenia jednostki ograniczoność życia jest minusem, z punktu widzenia gatunku - plusem, bo kolejne pokolenia mogą się lepiej dostosować do środowiska.

Ale z drugiej strony - w nieskończonym czasie można by było znaleźć sobie nieskończenie wiele zajęć - np. przez pierwszy milion czy miliard lat uczyć się istniejącego życia i wymyślać technologię "tworzenia" nowych światów a potem tworzyć sobie coraz to nowe światy przy różnych założeniach i je obserwować. Gorzej jakby się to zajęcie w końcu znudziło

Ja nie wiem szczerze mówiąc - w tej chwili potrafię sobie wymyślić tysiące rzeczy, które chciałbym i mógłbym robić, ale gdybym miał świadomość własnej nieśmiertelności to być może miałbym też poczucie bezsensu robienia tych rzeczy.
Przykładowo: wpada mi do głowy pomysł, żeby nauczyć się języka chińskiego. Wiem, że w ciągu paru miesięcy mogę się nauczyć podstaw. W ciągu paru lat mogę się nauczyć dość biegle. Ale żeby umieć jeden dialekt w stopniu takim, żeby rodowity Chińczyk nie odróżnił mnie od swoich ziomków prawdopodobnie trzeba kilkanaście a może i więcej lat. Załóżmy na chwilę, że 20 Będąc śmiertelnym zaczynam się uczyć, stawiam sobie powyższy cel i nie jestem pewien czy go osiągnę.
Będąc nieśmiertelnym WIEM, że ten cel osiągnę, bo wiem, że przez 20 najbliższych lat będę żył. No to stawiam sobie większy cel - nauczyć się 100 języków super biegle. No cóż... w tym przypadku również WIEM, że ten cel osiągnę Dobra - wszystkie języki, wszystkie dialekty, łącznie z wymarłymi Hmmm... nadal jest to cel o skończonym czasie.
Mówiąc w skrócie - dla skończonych celów wiem na pewno, że je osiągnę. Nie ma motywacji, nie ma wyścigu z czasem.
Więc może należałoby stawiać sobie nieskończone cele? Ale w tym przypadku również nie będzie presji czasu, bo zawsze będę miał nieskończony czas do dyspozycji, więc nieważne w jakim tempie będę realizował cel

No to kiszka. Nuda. W końcu samobójstwo.

[Szefo]

W końcu samobójstwo.

to nic nie da bo i tak jesteś nieśmiertelny ^^

w sumie to rozsądne co mówisz ale mam małe "ale" :D
lenistwo ...nawet jak jesteś śmiertelny to jak masz ograniczony czas to czasem Ci się nie chce , odkładasz na później a jakbyś miał nieograniczony czas to byś sobie powiedział z tymi językami , dialektami " a co tam, nauczę się za tysiąc lat" ;P

ja bym chciał być tym nieśmiertelnym tylko dlatego żeby zobaczyć jak się rozwijała cywilizacja ludzka od łupania kamieni po wieżowce i statki kosmiczne
chociaż w tym wypadku określeniem bardziej pasującym byłby wieczny(taki który żyje od zawsze i nie ma dokładnej daty urodzenia-ZAWSZE , tak jak Chrześcijański Bóg) niż nieśmiertelny(urodził się w określonym dniu ale nigdy nie umrze )

w tej zawiłej rozkmince wolę być wiecznym ^^

[magnus]

to nic nie da bo i tak jesteś nieśmiertelny ^^

Jak już ktoś wyżej zapytał dość rozsądnie - zależy jaka to nieśmiertelność. Bo mogę sobie wyobrazić 2 wersje - a) faktyczna niezniszczalność (a może i wieczno-trwałość) i genetycznie nie starzejący się np. od pewnego momentu (osiągnięcie "dojrzałości") i odporny na choroby, z szybką regeneracją tkanek, ale możliwy do zabicia (w jakichś być może ekstremalnych warunkach typu temp. 1000 stopni).

Więc ja bym wolał być typem B i jednak mieć jakiś wpływ na zakończenie swojego życia.

Ale to jest wszystko "nierozsądne" bo nieśmiertelność dla kogoś śmiertelnego to pojęcie abstrakcyjne.

[Dishman]

Mówiąc w skrócie - dla skończonych celów wiem na pewno, że je osiągnę. Nie ma motywacji, nie ma wyścigu z czasem.

Do motywacji potrzebujesz presji czasu? Zresztą jeżeli nie masz motywacji do nauki i się zwyczajnie ochrzaniasz, to nie nauczysz się języków. Zresztą weź pod uwagę, że nie porozumiewałbyś się ciągle w 100 językach. Natomiast, żeby znać język perfekt trzeba być z nim ciągle na bieżąco.

Pamiętam jak zafascynowała mnie jakaś powieść o wampirach. Wiadomo wampiry są nieśmiertelne, oczywiście pod pewnymi warunkami. Da się je zabić, ale generalnie nie są w stanie się zestarzeć i żyją bardzo długo.

Był też wątek, że wampiry nie nadążają za rozwojem czasów. Jeżeli ktoś żył w XV wieku, to każda osoba ze swojego pokolenia raczej dobrze daje sobie radę w swoich czasach. Wraz ze starością przychodzi tęsknota do lat młodzieńczych i niezrozumienie tego co nowe. Teraz wyobraźcie sobie jak zmienił się świat przez 5 stuleci i zmuście kogoś do takiego przestawienia się. To bardzo trudne.

[Szefo]

ale wg mnie jeżeli się przeżyło te 5stuleci to łatwiej się przystosować niż kiedy by wrzucić kogoś z XVI wieku i kazać mu zagrać na Xbox

ale mówię to z perspektywy człowieka śmiertelnego urodzonego w naszych czasach

[Margola]

Za nic nie chciałabym być nieśmiertelna.
Czym jest życie? Żyć wiecznie to cierpieć wiecznie, borykać się w nieskończoność z problemami tego świata.
Być ograniczonym i zamkniętym w materialnym ciele bez perspektywy wyzwolenia to horror. Nawet gdyby to ciało było niezniszczalne i nie ulegało chorobom, narzuca ograniczenia, z których wyzwolić może jedynie śmierć. Chyba jak każdy, podchodzę do śmierci z wielką obawą, z drugiej strony jej wyczekuję. Oczekuję na przemianę swego bytu, czego nieodłącznym etapem jest śmierć. Wierzę, że tylko ona jest w stanie mnie wyzwolić z tego co doczesne, cielesne, przyziemne. Ten właśnie kres ziemskiego bytowania jest wstępem do nieskończoności, ale tej doskonałej. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej.
Innymi słowy; gdym nie miała umrzeć nie widziałabym jakiegokolwiek sensu istnienia.

Poza tym mam podobne odczucia jak pozostali. W pewnym momencie człowiek dochodzi do chwili, w której sobie uprzytamnia, że znacznie więcej jego bliskich, przyjaciół, znajomych jest już po tamtej a nie po tej stronie, chce do nich dołączyć, w końcu chce odpocząć, oderwać się. W pewnym momencie jesteśmy już dostatecznie wypaleni, znużeni, uciemiężeni.
Nie chciałabym patrzeć jak ten świat się pogrąża i na to wszystko do czego nieuchronnie zmierza, na wojnę nuklearną, na degradację środowiska naturalnego, na coraz bardziej doskonałe machiny do ludobójstwa.
Tego wszystkiego nie chciałabym dożyć.

[Szefo]

doszedłem do wniosku że najgorsze w byciu nieśmiertelnym byłoby... dostać wyrok dożywocia

a ja uważam i tak że nieśmiertelność jest fajna
przez setki lat możesz robić wszystko na co masz ochotę , masz na wszystko czas, możesz zwiedzić całą ziemię z buta , jest czas

są + i - czegoś takiego

[Tolduś]

masz na wszystko czas

i mozna by nabic 999 lvl w wow

[Szefo]

Tolduś, między innymi
po parunastu latach gry byś kosił wszystkich a Twoi przeciwnicy po jakimś czasie skończyli by w grobie a Ty byś nadał kosił levele:D

[Cruz909]

Niesmiertelnosc ... Zalezy z jakiego punktu widzenia sie na to patrzy Bezdomny zbierajacy po smietnikach to co jeszcze da sie w jakis sposob wykorzystac na pewno nie powie "chce zyc for ever". Najbardziej na niesmiertelnosci zalezy tym co maja duzo do stracenia na ziemi. Ale nie nalezy sie zamartwiac, 90% polakow wierzy w to, ze smierc to nie koniec ; )

[Push-Upek]

Marzyłbym o nieśmiertelności Jednak najgorsze było by zobaczyć śmierć wszystkich z rodziny, znajomych.

[Perseverance]

raczej nie chciałabym
mysle ze zmeczyłoby mnie życie i znudziło by mi sie

[zanetkkka17]

odgrzewam temat bo ostatnio coraz czesciej o tym mysle: jak osiagnac niesmiertelnosc?

i odpowiedz okazala sie calkiem prosta! Zostawiajac cos po sobie stajemy sie wieczni - niesmiertelni...
tylko jak? cos po sobie zostawic? cos wartosciowego oczywiscie!

hmm... wszystko co mi przychodzi do glowy odpada ale moze internet bedzie wieczny?

[brass]

Ale na ile będą wieczne rzeczy pozostawione w internecie? Kilka lat? Bo wątpię żeby to było kilkadziesiąt, nie mówiąc już o kilkaset...

[Yoko]

Mój znajomy mówi, że ciekawa byłaby sytuacja, gdy za kilkaset lat jacyś ludzie odkopią czy znajdą pozostałości naszych majątków, nasze rzeczy - i w jakimś zeszycie zobaczą Twoje nazwisko. Dla tych ludzi, którzy nigdy o Tobie nie słyszeli, nagle znów staniesz się żywy, być może będą dochodzić, kim byłeś i co się z Tobą stało.

Wniosek? Najprostszym sposobem na nieśmiertelność jest nasz ślad. Nie musisz dokonywać czegoś wielkiego, wpisywać się w historię. Po prostu trzeba zostawić ślad, wpis w Księgę Obecności na Ziemi. Przede wszystkim trzeba się wyzbyć anonimowości. Jeśli to zrobisz, jeśli poczujesz, że jesteś wart zapamiętania, w pewnym sensie - będziesz wieczny.

[magia]

Czy chcielibyscie byc niesmiertelni?