
Założyłam ten wątek, aby nie dochodziło do kolejnych sytuacji kiedy zarzucamy sobie wspolnie analfabetyzm. Kazdemu na tym forum zdarzyło sie popełnić bład w pisowni, nie ma ludzi nieomylnych, własnie dlatego proponuje aby uczyć się wspólnie mówić i pisać poprawną polszczyzną.
I tak na pierwszy ogień idzie problem, który sprawiał mi trudności, a mianowicie: kiedy używać zaimka MI a kiedy MNIE?
1.Zaimek "ja" ma dwie formy celownika: akcentowaną "mnie" i nie akcentowaną "mi". Na początku zdania używa się tylko tej pierwszej, np.: „Mnie to daj” (ale „Daj mi to”). Formy "mi" można też użyć na początku zdania składowego, po spójniku, jeśli pada na niego akcent: „Robię tak, jak mi się podoba”.
To samo dotyczy kilku innych par form zaimkowych: „Nie widzę go”, ale „Jego nie widzę” (także „Widzę jego, a nie ją”); „Dużo ci zawdzięczam”, ale „Tobie wszystko zawdzięczam”. We wszystkich cytowanych przykładach form krótszych używa się w pozycji nie akcentowanej, form dłuższych – tylko wtedy, gdy są pod akcentem.
— Mirosław Bańko, PWN
czyli to nie są słowa zamienne! Nie można powiedzieć „mi się wydaje”, tylko „mnie się wydaje”, albo „wydaje mi się”; słowo „mi” nie może zaczynać zdania, zaś „mnie” nie może występować w środku. A więc: "MI" nie na początku, "MNIE" nie w środku.
Zapraszam do zadawania pytan w tym temacie, a filologów prosze o wyjasnianie problemow jezykowych..
Użytkownik magia edytował ten post 11 May 2012 - 22:07

Logowanie
Rejestracja
Pomoc















