[makron]

Użytkownik myaka dnia 25 October 2011 - 11:17 napisał

A mi tam się wydaje że Ci ,,starsi'' potrafią doceniać to co maja i cieszyć się z tego co jest.

A mają inne wyjście?

[myaka]

Owszem maja! Zamknac sie w sobie i stac sie niezadowolona z zycia babcia/ dziadkiem.

[imbirowa]

80 % znajomych moich dziadków to właśnie tacy ludzie
wiecznie niezadowoleni z życia staruszkowie .

[Soldier]

To chyba by było na tyle...

[agar]

szczęscie hmmm
ono jest na ogół cały czas koło nas.. my często nie potrafimy go dostrzec.. czesto dowiadujemy się ze je mieliśmy kiedy je tracimy...
W kazdym wieku ma ono inna twarz.. z mądrościa i doświadczeniem przychodzi zrozumienie szczęscia, umiejętnośc spostrzegania tego , ze je mamy..
Pojecie dziadków i babć kreuja młodzi , ktorym ta instytucja pasuje bardzo.. no i hmm ma tu tez udział swój postęp techniczny za którym moje pokolenie nie nadarza i w rzeczy samej nie wiem dlaczego przez to czuja sie gorsi..
Znam szczęsliwych 80latków i wiecznie nieszczęsliwe osoby 30kilku letnie..
Szczęscie to spełnienie sie w zyciu... i najgorszym wrogiem szczęscie jest pozowlić sobie wmówić, że to co się robi jest gorsze i mimo , że daje zadowolenie odrzucic i dac sie wciagnąć w wyścig szczurów

[Paradoks]

Szczęście może przychodzić z wiekiem, bo ludzie przyzwyczają się do swoich poglądów. Nie podważają ich już tak często, czyli wiedzą konkretnie, co chcą w życiu robić. Nie reflektuje tyle o celu swoich starań, bo a) zdobył doświadczenie życiowe tak funkcjonuje mózg starszych osób ("przyzwyczaja się" do używania konkretnych obwodów). Ich wizja świata traci subiektywnie na subiektywności
Człowiek ma większy kapitał, więc spełnienie marzeń albo np. emigracja jest bardziej możliwa (22-latek vs 18-latek).
Szczęście młodzieńca może się szybciej skończyć, bo to właśnie w tej fazie człowiek przechodzi najwięcej zmian. Beztroska szybko się kończy. No i młodość jest krótsza od reszty życia...