[Anette]

Nie jestem tu jakimś znawcą,ale z tego co wyczytałam w necie to Biblia, Tora czy Talmud zabraniają wymawiać imię Boże,dlatego zastąpiono je słowami Bóg,Pan. A jak to jest z tetragramem,który wg. niektórych źródeł jest imieniem własnym Boga w Biblii? Czy wolno je wymawiać tak jak to np. robią Świadkowie Jehowy,a jeśli tak to która forma jest poprawna Jahwe,Jehowa,Jah czy może powinniśmy czytać tak jak pisze dokładnie JHWH (jyhywyhy)?
No i kolejne pytanie,zakładając,że Jezus jest Bogiem to czy można wymawiać Jego imię?

[merkaba]

imie jehowa nie jest imieniem boga i dlatego świadkowie mówią

[Soldier]

Użytkownik Anette dnia 24 August 2011 - 08:38 napisał

Czy wolno je wymawiać

Nie można, to wielka zbrodnia, pogwałcenie wszystkich praw "bożych" i brak moralności !

[semi33]

Na przestrzeni świata spore grono ludzi używało tegoż imienia w różnym wydaniu. Wymowa jest, moim zdanie nie tak istotna jak fakt czy się tego imienia używa w ogóle czy nie. Moje imię chyba też w różnych krajach i państwach brzmi inaczej więc myślę że tak samo jest z imieniem Bożym.
Owszem, watykan nie dawno oficjalnie zakazał uZywania tetragramu JHWH ale warto zauważyć że wywołali tym niezły sajgon wśród narodów. Co do pozwolenia wymawiania tego imienia to w durzej mierze kwestia interpretacji pisma, dla niektórych będzie to możliwe bądź wskazane (ja!!!) a dla innych nie realne bądź nawet złe (soldier). Dla mnie sprawa osobista nie podlegająca osądowi.
Zakładając że Jezus jest Bogiem... no cóż, znowy własna interpretacja choć dla wielu używanie imienia mesjasza nie jest jakimś problemem nawet jeśli wierzą w jego bycie Bogiem.

Swoją drogą mnie łatwiej jest pojąć Boga i sie do niego zbliżyć jeśli mam go jakoś konkretnie nazywać, to takie przyjacielskie...

A wy jak sądzicie?

[grzybiarz]

Użytkownik Anette dnia 24 August 2011 - 08:38 napisał

Nie jestem tu jakimś znawcą,ale z tego co wyczytałam w necie to Biblia, Tora czy Talmud zabraniają wymawiać imię Boże,dlatego zastąpiono je słowami Bóg,Pan. A jak to jest z tetragramem,który wg. niektórych źródeł jest imieniem własnym Boga w Biblii? Czy wolno je wymawiać tak jak to np. robią Świadkowie Jehowy,a jeśli tak to która forma jest poprawna Jahwe,Jehowa,Jah czy może powinniśmy czytać tak jak pisze dokładnie JHWH (jyhywyhy)?
No i kolejne pytanie,zakładając,że Jezus jest Bogiem to czy można wymawiać Jego imię?

No cóż też nie jestem znawcą ale o ile wiem.......................
יהוהInaczej tetragram,czteroliterowe,najświętsze,główne imię Boga.
W Torze spotykamy 70 imion Stwórcy,które są jednocześnie Jego działaniami .Takim jest np.Adonaj czy Elohim.
Można dodać, że imię w skróconej formie wchodzi w skład imion teoforycznych,czyli imion odnoszących się do Bóstwa.
Tu pewnie wielu się zadziwi gdyż wypowiadają je niekonieczne zdając sobie z Tego sprawę.
Z wymawianiem pojawia się problem związany z Jego właściwym brzmieniem.Związane jest to z faktem zaprzestania Jego wymawiania.A cała trudność opiera się na braku samogłosek w alfabecie hebrajskim,których obecność w słowie jest określona przez nikud,znaki diakrytyczne.Przy ich braku ważna jest więc znajomość słowa.
Próby przywrócenia wymowy imienia wytworzyły formy takie jak- Jehowah,Jahweh czy Jahłeh ,być może najwłaściwszą.
Sami zaś Żydzi wymawiają HaSzem,,czyli Imię.
Czy zatem wymawiać je, czy nie?
Takiego zakazu nie ma w Biblii,czy jej hebrajskim odpowiedniku Tanachu w skład którego wchodzi Tora(księgi Mojżeszowe). Zgoła czym innym jest Talmud i tam napotykamy informację o zakazie wymawiania i jego przyczynie. Jak i i formację o uchyleniu zakazu.


Trzeciego dnia miesiąca Tiszri, wzmiankowanie IMIENIA Bożego w kontraktach zostało zakazane, ponieważ grecka władza zabroniła wspominania IMIENIA Bożego Izraelitom; lecz kiedy władza Hasmoneuszy wzrosła w siłę i pokonała ich (Greków), zarządzili, że wszyscy powinni wymawiać IMIĘ Boże, nawet w kontraktach, i tak zwykle pisano: „W roku takim-a-takim za Jochanana, Arcykapłana Boga Najwyższego”, i kiedy mędrcy usłyszeli o tym, powiedzieli: ‘Jutro ten człowiek spłaci swój dług i kontrakt zostanie wyrzucony do śmieci’ , i oni (mędrcy) chcieli tego zakazać i uczynili ten dzień, dniem świątecznym. > (Talmud Babiloński, Rosz HaSzanna 18b )

Przywrócono imię יהוה , wydając prawo dotyczące używania Tego imienia na co dzień.Miało być używane nawet w kontraktach handlowych pomiędzy kupcami, tak, aby z powrotem przywrócić zwyczaj wymawiania imienia JHWH.Mędrcy Żydowscy byli temu przeciwni i zakaz utrzymali.Co nie jest argumentem przemawiającym za tym aby To imię nie wymawiać.
Zakładając że Jezus jest Bogiem ,nosił by imię יהוה ,a na imię mu jednak Jezus.

Użytkownik grzybiarz edytował ten post 24 August 2011 - 23:32

[grzybiarz]

Użytkownik merkaba dnia 24 August 2011 - 08:50 napisał

imie jehowa nie jest imieniem boga i dlatego świadkowie mówią

Księga Joela 3:5
5 Każdy jednak, który wezwie imienia Jehowy, będzie zbawiony,
bo na górze Syjon <i w Jeruzalem>
będzie wybawienie,
jak przepowiedział Pan,
i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Jehowa.

Użytkownik grzybiarz edytował ten post 25 August 2011 - 08:20

[Szpak]

Właściwie wymawiany tetragram JHWH był tylko raz do roku przez najwyższego arcykapłana w najświętszym świętych. Prawidłowa wymowa tego słowa była przekazywana zatem ustnie w wąskim gronie i zapewne dziś już nie dowiemy się jakie samozgłoski tam wstawić.

[Miłujący prawde]

Użytkownik Anette dnia 24 August 2011 - 08:38 napisał

Nie jestem tu jakimś znawcą,ale z tego co wyczytałam w necie to Biblia, Tora czy Talmud zabraniają wymawiać imię Boże,dlatego zastąpiono je słowami Bóg,Pan.

W czasach biblijnych bez żadnych skrupułów posługiwano się imieniem Bożym w mowie codziennej, znane ono bylo powszechnie.
Czytasz:
(Rut 1:8-9) "W końcu Noemi rzekła do obu synowych: „Idźcie, wróćcie każda do domu swej matki. Oby Jehowa okazał wam lojalną życzliwość, tak jak wy okazałyście ją tamtym zmarłym oraz mnie. Oby Jehowa was obdarował i obyście znalazły miejsce odpoczynku, każda w domu swego męża”. Potem je ucałowała, a one podniosły głos i się rozpłakały".
(Rut 1:17) "Gdzie ty umrzesz — ja umrę i tam zostanę pogrzebana. Niech mi Jehowa to uczyni i do tego doda, jeśli cokolwiek innego niż śmierć oddzieli mnie od ciebie”.
(Rodzaju 12:8) "Później przeniósł się stamtąd w górzysty region na wschód od Betel i rozbił swój namiot, mając Betel od zachodu i Aj od wschodu. Wówczas zbudował tam ołtarz dla Jehowy i zaczął wzywać imienia Jehowy".
Gdy ludzie żyją blisko Jehowy Boga, znają Go z imienia, a imię to wskazuje na Boże przymioty.
Wypowiadanie Imienia Boga z godnością świadczy o wierze.
Paweł pisze:
(Rzymian 10:11-15) "Albowiem Pismo mówi: „Nikt z opierających na nim swą wiarę nie będzie rozczarowany”.
Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, bo nad wszystkimi jest ten sam Pan, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.
Gdyż „każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony”. Ale jak będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?
A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez głoszącego?
A jak będą głosić, jeśliby nie zostali posłani? Tak jak jest napisane: „Jakże pełne wdzięku są stopy tych, którzy oznajmiają dobrą nowinę o tym, co dobre!”
Nie ma zakazu wymawiania Bożego imienia i nigdy nie było! Czytasz:
(Joela 2:32) "I stanie się, że każdy, kto wzywa imienia Jehowy, ujdzie cało; bo ci, którzy przeżyją, znajdą się na górze Syjon i w Jerozolimie — jak powiedział Jehowa — i wśród ocalałych, których Jehowa wzywa”.
(Sofoniasza 3:9) "Wtedy bowiem dokonam wśród ludów zmiany na czystą mowę, aby wszystkie wzywały imienia Jehowy i służyły mu ramię przy ramieniu’".
(Dzieje 2:21) "A każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony".
Dekalog nakazuje:
(Wyjścia 20:7) „Nie wolno ci używać imienia Jehowy, twego Boga, w sposób niegodny, bo Jehowa nie pozostawi bez ukarania tego, kto używa jego imienia w sposób niegodny".
Nie zakazuje używania imienia Jehowy Boga, ale nakazuje czynić to z godnością.

Użytkownik Anette dnia 24 August 2011 - 08:38 napisał

A jak to jest z tetragramem,który wg. niektórych źródeł jest imieniem własnym Boga w Biblii? Czy wolno je wymawiać tak jak to np. robią Świadkowie Jehowy,a jeśli tak to która forma jest poprawna Jahwe,Jehowa,Jah czy może powinniśmy czytać tak jak pisze dokładnie JHWH (jyhywyhy)?

Tetragram to zapis imienia Boga. Żydzi nie stawiali samogłosek, nie było to im potrzebne, tak jak nam nie jest potrzebne pisanie samogłoski w np.: mgr. Wszyscy wiedzą jak wymawiać. Gdy więc imię Boga było powszechnie wzywane i używane nikt nie miał problemu właściwie je odczytywać z Biblii przy takim skrótowym zapisaniu JHWH.
To Świadków Jehowy należy w tym względzie naśladować.
Można powiedzieć, że wszystkie trzy formy imienia są poprawne - zawierają poprawnie tetragram JHWH.
Jednak dla poprawności języka polskiego należałoby trzymać się tej formy która od wieków funkcjonuje w Polsce i jest zgodna z polska gramatyką, a jest nią Jehowa i Jah.
Forma Jahwe wspierana przez KrK na przekór Świadkom Jehowy - nie ma ona żadnych innych podstaw istnienia. Pojawiła się odkąd KrK zaczął intensywniej wydawać swoje przekłady biblijne. Ma to swoje konsekwencje, bo doprowadziło do jednego miejsca - całkowitej eliminacji imienia Boga Jehowa z ich Biblii. Kościół nie ma szacunku dla imienia Boga - w ten sposób podkreśla, że jest mu obojętne Imię Boga, nie zachęca ludzi do "wzywania imienia Boga" wypaczając treść Biblii..
Jah - jest poprawnym skrótem imienia Jehowa - farma właściwa.

Użytkownik Anette dnia 24 August 2011 - 08:38 napisał

No i kolejne pytanie,zakładając,że Jezus jest Bogiem to czy można wymawiać Jego imię?

Jezus nie jest Bogiem, a z imieniem należy również postępować godnie.
I tyle.

[Bierek]

Czy wolno wymawiać imię Boże?

A kto mi zabroni?

[Szpak]

Określenie "Jehowa" jest błędną wersją imienia Jahwe. Ten błąd wykazują filologowie. Mówią oni, że pod tetragram hebrajski JHWH żydowscy masoreci dopisali znaki samogłoskowe wzięte z imienia Bożego Adonaj tzn. Pan lub Elohim tzn. Bóg. Przez szacunek (ze strachu przed niegodnym wymawianiem) dla imienia Bożego Żydzi zastępczo stosowali w miejscach występowania w Biblii JHWH imiona Adonaj i Elohim. Inni nie zrozumieli intencji masoretów i zaczęli nieprawidłowo odczytywać tetragram (patrz broszura ŚJ "Imię Boże..." s. 8). Strażnica Rok CI [1980] Nr 21 s. 5 to przyznaje: "Imię Boże w postaci 'Jahwe' (czasami 'Jahue') stanowi po prostu próbę wyrażenia go w sposób bliższy pierwotnej hebrajszczyźnie. (...) W ciągu wieków zatraciła się prawidłowa hebrajska wymowa imienia Bożego. Toteż nie ma pewności, jakich samogłosek należałoby użyć dla jego [JHWH] dopełnienia. Przez połączenie tetragramu ze znakami samogłoskowymi dwóch słów hebrajskich: Adonaj (Pan) oraz Elohim (Bóg), powstała wymowa Jehowah. (...) Niemniej wielu znawców języka hebrajskiego twierdzi, że bardziej poprawna jest forma 'Jahwe'.".


Może ŚJ upierają się przy formie Jehowa (zamiast Jahwe) dlatego, że musieliby zmieniać po raz kolejny nazwę swej organizacji oraz pójść na kompromis i przyjąć od fałszywych według nich religii właściwe imię Boga.

Użytkownik Szpak edytował ten post 26 August 2011 - 21:16

[grzybiarz]

Słowo Elochim jest wyrazem wieloznacznym,jak twierdzi Onkelos.Dokładnie oznacza Władca/y,używa się je w stosunku do Boga,aniołów,jak i władców ludzkich.

Forma
Jahwe jest formą występującą głównie w katolickich tłumaczeniach Biblii.Występowało ono w słynnym drugiem wydaniu Biblii Tysiąclecia,którym bardzo chętnie posługiwali się Świadkowie Jehowy.W wydaniu trzecim Imię Jahwe zostało zastąpione słowem Pan ,za wyjątkiem chyba trzech przypadków jego zapisania jako Jahwe.
Forma Jehowa została przyjęta przez Świadków Jehowy ze względu na fakt powszechniejszego występowania na świecie,jak i jako starsze brzmienie imienia Boga Żywego.
W polskich tłumaczeniach można ja znaleźć w Biblii Gdańskiej z 1632 roku,oczywiście w wydaniu współczesnym.
Istnieje jeszcze forma mniej znana używana przez Żydów Mesjańskich -Jahłe
O wymowie tej formy Imienia decyduje stanowisko biblistów zajmujących się językiem hebrajskim biblijnym.
W którym to, jak twierdzą spółgłoska WAW wypowiadana była jako ŁAŁ
Zakłada się że wszystkie te formy mają na celu zachować wśród ludzi zwyczaj wymawiania Imienia Boga,tak jak to miło miejsce przed wniesieniem zakazu Jego wymawiania i używania.Nie znając dokładnej wymowy, jednak odnosimy się do tetragramu mając na uwadze że jest to Imię Boga..
Żydzi jak już wspominałem ,nie przyjęli zniesienia zakazu wymawiania Imienia(aby dojść powodu takiej decyzji,należało by dotrzeć do opisujących to dokumentów) i wymawiają Tetragram jako HaSzemco oznacza imię ,przedrostek Ha wskazuje konkretnie na to Imię.Czyli imię Boga.

Użytkownik grzybiarz edytował ten post 26 August 2011 - 23:45

[Szpak]

grzybiarz napisał:

Cytat

Jahwe jest formą występującą głównie w katolickich tłumaczeniach Biblii.Występowało ono w słynnym drugiem wydaniu Biblii Tysiąclecia,którym bardzo chętnie posługiwali się Świadkowie Jehowy.W wydaniu trzecim Imię Jahwe zostało zastąpione słowem Pan ,za wyjątkiem chyba trzech przypadków jego zapisania jako Jahwe.

Nawet jeśli Jezus czytał tekst hebrajski, to nie można pomawiać Łukasza lub późniejszych chrześcijan o zmianę imienia Bożego. Nie byli oni zainteresowani w zmianie tetragramu JHWH na inne określenia, bo sami w swych listach stosowali czasem imię Jahwe (patrz broszura ŚJ "Imię Boże..." s. 7). "Communio" Nr 1, 1994 s. 43-44 (art. Imię Boże w Izraelu) podaje, że "niektóre hebrajskie rękopisy Biblii znalezione w Qumran mają w miejsce tetragramu Adonaj (Pan)". Jezus mógł więc odczytywać tekst z podobnych zwojów, na co wskazuje Łk 4:18. Jeśli Łukasz podaje zwrot "Duch Pański", a nie "Duch Jahwe", to tak musiało być w rzeczywistości. Nie fałszowałby słów Pana (Łk 1:1-4). Tekst Iz 61:1n. Łukasz cytuje według greckiego przekładu Biblii tzw. Septuaginty. Nie czyni tego przez przypadek, ale aby zaznaczyć, że Chrystus odczytując słowa proroka, wypowiedział je jako "Duch Pański", a nie inaczej. Do dziś, nie znaleziono żadnego fragmentu Izajasza z Septuaginty, zawierającego tetragram JHWH. Zaś fragment Iz 1:16-20 i 6:3, według greckiego przekładu, zamieszczone są w "Liście do Kościoła w Koryncie" (8:4, 34:6) Klemensa Rzym. (zm.101) z około 95 r. Ciekawe, że jest w nich określenie "Pan", a nie Jahwe. Określenie "Duch Pański" z Łk 4:18 widnieje też w najstarszych chrześcijańskich pismach, które omawiają ten werset: "List Barnaby" (ok. 130) 14:9; "Wykład Nauki Apostolskiej" (53) Ireneusza (ur. 130-140); "Przeciw Prakseaszowi" (11:6) Tertuliana (ur. 155); "Komentarz do Ewangelii św. Jana" (I:10,66) Orygenesa (ur. 185).

[grzybiarz]

Użytkownik Szpak dnia 27 August 2011 - 00:17 napisał

grzybiarz napisał:


Nawet jeśli Jezus czytał tekst hebrajski, to nie można pomawiać Łukasza lub późniejszych chrześcijan o zmianę imienia Bożego. Nie byli oni zainteresowani w zmianie tetragramu JHWH na inne określenia, bo sami w swych listach stosowali czasem imię Jahwe (patrz broszura ŚJ "Imię Boże..." s. 7). "Communio" Nr 1, 1994 s. 43-44 (art. Imię Boże w Izraelu) podaje, że "niektóre hebrajskie rękopisy Biblii znalezione w Qumran mają w miejsce tetragramu Adonaj (Pan)". Jezus mógł więc odczytywać tekst z podobnych zwojów, na co wskazuje Łk 4:18. Jeśli Łukasz podaje zwrot "Duch Pański", a nie "Duch Jahwe", to tak musiało być w rzeczywistości. Nie fałszowałby słów Pana (Łk 1:1-4). Tekst Iz 61:1n. Łukasz cytuje według greckiego przekładu Biblii tzw. Septuaginty. Nie czyni tego przez przypadek, ale aby zaznaczyć, że Chrystus odczytując słowa proroka, wypowiedział je jako "Duch Pański", a nie inaczej.

Zwoje z Qumran są przypisywane Esseńczykom,jednej z głównych grup religijnych w czasach Jezusa.Podobno należał do nich również Jan Chrzciciel.
O ile Faryzeusze czy Saduceusze mniej lub bardziej rygorystycznie podchodzili do wymawiania Imienia to Esseńczycy z nich trojga byli najzagorzalsi pod względem nie wymawiania Imienia.Do tego stopnia aby przypadkiem nie wymienić podczas czytania Imienia Boga zapisano je na zwojach paleo- hebrajskim.
Co zaś się tyczy ewangelii o której wspominasz,należało by zajrzeć do oryginalnego tekstu Izajasza,to przede wszystkim,tak mi się wydaje.
Ale znalazłem taka ciekawostkę.Czy wynika z tego że w Kościele Katolickim było dotychczas używane imię Boże?
Czy zatem Jezus jest Bogiem?Skoro tego imienia można używać to chyba nie,bo nie o Jezusie jest mowa jako Bogu?
"Zakaz stosowania imienia Bożego w Kościele katolickim

Jak podały 11 września 2008 media, watykańska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na polecenie papieża Benedykta XVI wydała dyrektywę o wycofaniu z tekstów liturgicznych, pieśni kościelnych i modlitw oraz z tekstów i przekładów biblijnych imienia Jahwe, a zamiast tego zaleciła używanie słowa PAN, jako odpowiednika żydowskiego słowa Adonai zgodnie z tradycyjną nauką judaizmu. W dyrektywie tej skrytykowano "praktykę wypowiadania Imienia Boga" w liturgii.

Prywatna opinia Benedykta XVI

Z samej swej istoty Bóg jest tylko jeden. Dlatego nie może On wejść w świat bóstw jako jedno z wielu innych. Nie może mieć imienia pośród innych imion. Toteż odpowiedź Boga zawiera w sobie zarazem odmowę i zgodę. Bóg mówi o sobie po prostu: "Jestem, Który Jestem". On jest – nic więcej. Ta odpowiedź jest imieniem i nim nie jest. Dlatego było rzeczą zupełnie słuszną, że w Izraelu tego samookreślenia Boga, którego dopatrywano się w słowie "YHWH", nie wypowiadano i nie degradowano go do jednego spośród wielu imion bóstw. I źle się stało, że w nowych przekładach Biblii, to imię, które dla Izraela było tajemnicze i niewyrażalne, pisze się tak, jak każde inne i w ten sposób tajemnicę Boga, który nie ma ani obrazów, ani wypowiadanych imion, ściągnięto do poziomu zwyczajnej rzeczy z domeny powszechnej historii religii.

Die Benedikt Bibel

Paradoksalnie w Die Benedikt Bibel (niemiecki, wyd. 2007) imię w formie Jahwe występuje w Wj 6:3."

Użytkownik grzybiarz edytował ten post 27 August 2011 - 01:37

[Miłujący prawde]

Użytkownik grzybiarz dnia 27 August 2011 - 01:24 napisał

Prywatna opinia Benedykta XVI
Z samej swej istoty Bóg jest tylko jeden. Dlatego nie może On wejść w świat bóstw jako jedno z wielu innych. Nie może mieć imienia pośród innych imion. Toteż odpowiedź Boga zawiera w sobie zarazem odmowę i zgodę. Bóg mówi o sobie po prostu: "Jestem, Który Jestem". On jest – nic więcej. Ta odpowiedź jest imieniem i nim nie jest. Dlatego było rzeczą zupełnie słuszną, że w Izraelu tego samookreślenia Boga, którego dopatrywano się w słowie "YHWH", nie wypowiadano i nie degradowano go do jednego spośród wielu imion bóstw. I źle się stało, że w nowych przekładach Biblii, to imię, które dla Izraela było tajemnicze i niewyrażalne, pisze się tak, jak każde inne i w ten sposób tajemnicę Boga, który nie ma ani obrazów, ani wypowiadanych imion, ściągnięto do poziomu zwyczajnej rzeczy z domeny powszechnej historii religii.

Die Benedikt Bibel
Paradoksalnie w Die Benedikt Bibel (niemiecki, wyd. 2007) imię w formie Jahwe występuje w Wj 6:3.[/b]"

Bóg odpowiedział Mojżeszowi hebrajskim zwrotem: ʼEhjéh ʼAszér ʼEhjéh, nieraz tłumaczonym na „JESTEM, KTÓRY JESTEM”.
Co jest niewłaściwe.
Warto jednak zauważyć, że hebrajski czasownik hajáh, od którego pochodzi ʼEhjéh, nie oznacza po prostu „być”,
ale raczej „stawać się” lub „okazywać się”. Nie jest to zatem nawiązanie do istnienia Boga, lecz do tego, kim On zamierza się stać wobec innych. Dlatego Przekład Nowego Świata słusznie tłumaczy ten hebrajski zwrot na „OKAŻĘ SIĘ, KIM SIĘ OKAŻĘ”. Jehowa dodał jeszcze:
„Oto, co masz powiedzieć synom Izraela: ‚OKAŻĘ SIĘ posłał mnie do was’” (Wj 3:14; przyp. w NW).
Nie była to zmiana imienia Bożego, ale dodatkowa informacja o osobowości Boga; wynika to z Jego kolejnych słów:
„Oto, co masz powiedzieć do synów Izraela: ‚Jehowa, Bóg waszych praojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was’. To jest moje imię po czas niezmierzony i ono mnie upamiętnia na pokolenie za pokoleniem” (Wj 3:15; por. Ps 135:13; Oz 12:5).
Imię Jehowa pochodzi od hebrajskiego czasownika hawáh („stawać się”) i znaczy „On powoduje, że się staje”.
Wskazuje zatem, że Jehowa nieustannie powoduje, że sam staje się Tym, który spełnia swe obietnice.
Zawsze realizuje swoje zamierzenia. Tylko prawdziwy Bóg ma prawo nosić takie imię i w pełni na nie zasługuje.

Duchowni chrześcijaństwa nie oddają dziś chwały Jehowie jako Bogu. Imię Jego ośmielili się usunąć w cień.
Nauczając o rzekomej trójcy, złożonej z Boga Ojca, Boga Syna i Boga Ducha Świętego, zrównali Syna Jehowy, Jezusa Chrystusa,
z jego Ojcem, a ponadto na równi z Ojcem postawili ducha świętego, którego Jehowa wylewa, na kogo chce.

Użytkownik Szpak dnia 26 August 2011 - 21:12 napisał

Może ŚJ upierają się przy formie Jehowa (zamiast Jahwe) dlatego, że musieliby zmieniać po raz kolejny nazwę swej organizacji oraz pójść na kompromis i przyjąć od fałszywych według nich religii właściwe imię Boga.

Kombinujesz kolejny raz na swój sposób wzniecać spór. Ten również staje się akademickim, tak jak lubisz.
W rzeczy samej propagujesz i popierasz poglądy KrK, a przecież twierdzisz, że myślisz samodzielnie.
Pytanie jest konkretne:
Czy wobec tego mamy używać imienia Bożego, jeśli nie wymawiamy go dokładnie tak, jak je wymawiano pierwotnie?
Bo przecież dzisiaj nikt nie wie jak brzmiało.
Ale z drugiej strony przecież posługujemy się imionami innych osób wymienionych w Biblii, chociaż nie wymawiamy ich tak, jak one kiedyś brzmiały w języku hebrajskim.
Na przykład imię Jezus wymawia się po hebrajsku „Jeszua”.
Tak samo słuszne jest posługiwanie się objawionym w Biblii imieniem Bożym bez względu na to, czy będziemy je wymawiać „Jahwe”, „Jehowa”, czy jeszcze inaczej w sposób przyjęty w naszym języku.
Źle jest natomiast nie używać tego imienia. Dlaczego?
Ponieważ tych, którzy go nie używają, nie można utożsamiać z ludźmi, których Bóg wybiera, żeby byli „ludem dla Jego imienia” (Dzieje Apostolskie 15:14).
Powinniśmy nie tylko znać imię Boże, lecz także czcić je i wysławiać wobec innych, jak to czynił Syn Boży, gdy przebywał na ziemi:
(Mateusza 6:9) „Macie więc modlić się w ten sposób: „‚Nasz Ojcze w niebiosach, niech będzie uświęcone twoje imię".
(Jana 17:6) „Ujawniłem twoje imię ludziom, których mi dałeś ze świata. Twoimi byli i dałeś ich mnie, a oni zachowali twoje słowo".
(Jana 17:26) "I dałem im poznać twoje imię, i dam je poznać, żeby miłość, którą mnie umiłowałeś, była w nich, a ja w jedności z nimi."
Rzecz raczej jasno postawiona i poza dyskusją.

[grzybiarz]

Użytkownik Szpak dnia 27 August 2011 - 00:17 napisał

Nawet jeśli Jezus czytał tekst hebrajski, to nie można pomawiać Łukasza lub późniejszych chrześcijan o zmianę imienia Bożego. Nie byli oni zainteresowani w zmianie tetragramu JHWH na inne określenia, bo sami w swych listach stosowali czasem imię Jahwe

Pomyślałem sobie jak to jest pisane po hebrajsku?Bo przecież Jezus musiał czytać ten tekst w tym języku.


1רוח אדני יהוה עלי יען משח יהוה אתי לבשר ענוים שלחני לחבש לנשברי לב לקרא לשבוים דרור ולאסורים פקח קוח׃(Luke 4:1
http://bible-library...d=23&chapter=61

[lokomotif]

takie zakazy są tylko po to żeby wywołać w ludziach poczucie strachu, winy i wrażenie,że niby to ten jegomość nad czymś tam panuje......pewnien znowu może mieć napad i powyrzuca wszystkich........ ja za tyranami nie przepadam!!!!!!

[merkaba]

to dlaczego bóg wywyższył imię Jezus „darował Mu imię ponad wszelkie imię” (Flp 2,9).nadasz Mu imię Jezus
W języku hebrajskim imię Jezus znaczy „Bóg zbawia”. Takie imię polecił anioł Gabriel nadać przyszłemu Synowi Maryi

Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, w tym jahwe Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią (Filp. 2,8­10

[grzybiarz]

Prorok Jeremiasz (יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū , "niech Jahwe podniesie [z upadku]" lub "Jahwe wywyższa")
Wiele jest imion nawiązujących do Imienia Boga w Izraelu.

[merkaba]

Księga Joela 3:5
5 Każdy jednak, który wezwie imienia Jehowy, będzie zbawiony,
bo na górze Syjon <i w Jeruzalem>
będzie wybawienie,
jak przepowiedział Pan,
i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Jehowa.


kai estai pas os an epikaleshtai to onoma kuriou swqhsetai oti en tw orei siwn kai en ierousalhm estai anaswzomenos kaqoti eipen kurios kai euaggelizomenoi ous kurios proskeklhtai
kuriou znaczy pan a nie jehowa
Septuaginta

[Teresa.]

Imię Boga
Przytaczałam wiele razy wersety Napisane w L do Rzym, o cielesności i duchowości. O tych dwóch sposobach, których ludzie przychodzą do Boga. O służbie i czczeniu Boga w duchu i Prawdzie. Jednak, co może zrozumieć człowiek nie narodzony na nowo , nie z krwi i z ciała? Może zrozumieć tylko tyle na ile pozwala mu własny umysł w oparciu o naukowe dowody. Niektórzy, coś wyczuwają, coś macają. Jednak napisane jest , 1L Kor 14W” Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem , i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać.” Chodzą może nie w ciemności, ale w gęstej mgle ludzkich nauk i myśli. Może dlatego, we mgle a nie w ciemności, bo mają pragnienie żyć z Bogiem, a jednak coś jest w nich, co im przeszkadza? Może nie jest to dla nich odpowiedni czas? Bo Salomon w swojej mądrości danej od Boga napisał, że wszystko ma swój czas. Przypowieści Kaznodziei Salomona 3R . Salomon napisał w 5W, że jest czas rzucania kamieni i czas zbierania kamieni. Kamienie w Biblii oprócz naturalnego znaczenia, mają swój duchowy obraz, np. w 1L Piotra 2R 5W „ I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy itd.” Kamie mogą wskazywać stan serca ludzkiego, którą są martwe lub żywe przed Bogiem lub żywe kamienie, jako Słowo Boże, objawione przez Ducha Św. Martwa litera jest martwym kamieniem Przeciwnik Boga ( oszczerca) używa kamieni martwych, którymi może zabić i to jest jego cel działania. On używał Słowa Bożego kusząc Jezusa, nie po to, by podobać się Bogu, lecz aby zwieść. Przeciwnik Boga działał i działa według własnych cech i idei, które były i są przeciwne Woli Bożej i do tego przekonuje człowieka. Nie ma z tym wielkiej trudności, bo człowiek też chętnie chce wszystko widzieć i mieć zgodnie ze swoim zamysłem. W związku z tym jest duchowo ślepy i głuchy. Tylko Duch Św. może, jeśli to jest w Woli Boga, uzdrowić, otworzyć zarówno duchowe oczy i uszy. Może więc dla tych, co pragną jest odpowiedni czas zbierania żywych kamieni, którym jest objawione Słowo Boga Duchem Świętym.
Według własnych myśli i w oparciu o naukowe wywody Człowiek chce poznać Boga i dochodzi do poznania Jego imienia. W Ew. Jana 17R Jezus stwierdził 6W „ Objawiłem ( czyli uczyniłem widocznym) imię Twoje ludziom, których mi dałeś ze świata.” Ludzie , których Bóg dał Jezusowi znają imię Boga, bo Jezus im je objawił. Nie jest to imię cielesne, bo Bóg jest duchem, więc jest to imię duchowe, niewidzialne ludzkim okiem. Wiele przykładów z Biblii świadczy o tym i sam Bóg powiedział „Jestem”, więc każdy uczeń Jezusa zna i czuje to imię w sobie, które jest obecnością Boga , zgodnie z Jego wolą. Na ile człowiek wyczuwa tą obecność, tak jest przez Boga poznany. 1L kor 13R 12W .Więc pozostaje wiara nadzieja i miłość. Jedynie szczera modlitwa do Boga może pomóc człowiekowi, gdy ten jest gotowy wyrwać swoją duszę z ręki człowieka, a powierzyć ją Bogu, i tak być poznany przez Boga w Jego Imieniu. Modlitwa „ Ojcze nasz, który jest w niebie , Święć się imię Twoje” Święte imię Boga uświęcone w duszy i życiu jego dziecka . I to Imię miał w sobie Jezus
Przepraszam, jeśli ktoś poczuje się urażony, ale ja tak to czuję. Teresa