To może wszystko od początku, bo zauważyłem, że gubimy się w tym co jest prawicą a co lewicą.
No to po kolei.
Lewica – określenie niejednoznaczne, określające różne
partie polityczne, w zależności od podziału
sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił
politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne
prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do
równości i
sprawiedliwości społecznej.
Określenie
lewica pochodzi z okresu
rewolucji francuskiej, kiedy we francuskich
Stanach Generalnych deputowani
stanu trzeciego zasiadali po lewej stronie od prowadzącego (reprezentanci
arystokracji i
duchowieństwa siedzieli po prawej). W czasie trwania rewolucji francuskiej, Zgromadzenie Ustawodawcze (francuski parlament) zmienił zasady obradowania, a najbardziej radykalne grupy (jak
jakobini) byli zwani góralami (zajmowali miejsca w parlamencie od góry).
Po klęsce rewolucji francuskiej, w XIX wieku mianem lewicy określano różnorakie środowiska radykalne:
liberalne, później także
socjalistyczne. Po restauracji, francuscy radykałowie opowiadali się między innymi za zniesieniem
monarchii,
rozdziałem państwa od kościoła,
wolnością gospodarczą i
równością wobec prawa. Początek XIX wieku to tworzenie się parlamentów i demokratyzacja ustrojów europejskich, co oznaczało wzrost poparcia dla lewicy (na przykład w krajach skandynawskich:
norweska lewica,
duńska lewica). Ich idee, szczególnie swoboda działalności gospodarczej, przemieniły system feudalny w ustrój kapitalistyczny.
Wraz z monopolizacją gospodarki kapitalistycznej i alienacją pracy, narodziła się myśl socjalistyczna (początkowo w krajach najbardziej rozwiniętych: Francja (
Henri de Saint-Simon,
Charles Fourier) Anglia –
Robert Owen).
Karol Marks i
Fryderyk Engels, rozwinęli zalążki myśli socjalistycznej, dążącego do zmiany systemu społecznego oraz gospodarczego i utworzenia socjalizmu. Wraz ze wzrostem klasy robotniczej i jej świadomości społecznej partie marksistowskie wchodziły do parlamentów ówczesnej
Europy, czym kwestionowały tradycyjny podział na lewicę i prawicę.
Tymczasem liberalni radykałowie przesunęli się na bardziej centrowe pozycje, jednocześnie próbując ratować kapitalizm zgadzali się na różne socjalne projekty (liberalizm społeczny) zaspokajając poniekąd żądania klasy robotniczej. W szczególności ten nurt polityczny rozwinął się w
Wielkiej Brytanii, podczas rządów
Partii Liberalnej w latach 1906-1914 (okres liberalnych reform opieki społecznej
[1]).
Dziś do lewicy, w szczególności w krajach europejskich najczęściej zalicza organizacje o poglądach
socjaldemokratycznych,
zielonych,
anarchistycznych oraz
komunistycznych. Jednak w wielu krajach nie wytworzyło się przywiązanie lewicy do wyżej wymienionych ideologii politycznych, na przykład określana jako
socjalliberalna lub liberalna
Partia Demokratyczna (
USA) (choć jest on często zastępowany innym) a w wielu krajach istnieją także dwie silne partie, które w naszym odczuciu można byłoby zaliczyć do partii lewicowych
[2].
W latach 60. XX wieku pojawiła się
Nowa lewica. Tym mianem określa się w skrócie różne grupy odwołujące się do idei
ekologicznych,
internacjonalistycznych,
feministycznych, a także
pacyfistycznych.
Wiele partii politycznych obecnie nie wiąże się z konkretna ideą i posiada postulaty charakterystyczne dla lewicy jak i prawicy, dlatego podział na lewicę i prawicę bywa często kwestionowany. Powodem takiego stanu rzeczy jest przemienianie się partii masowych w partie wyborcze, które nie dążą zasadniczo do zmian społeczno-gospodarczych ale ich głównym zadaniem jest zwycięstwo w wyborach. Wśród środowisk kwestionujących ten podział, pojawił się pomysł zastąpienia go przez podział dwuosiowy, gdzie jedna oś przedstawia kwestie ekonomiczne, druga zaś społeczne.
Prawica - zwyczajowe określenie sił
politycznych, które charakteryzuje szacunek dla
tradycji,
autorytetów,
religii, istniejącej
hierarchii społecznej oraz wstrzemięźliwość przy dokonywaniu zmian w systemie społeczno-gospodarczym i politycznym. Poglądy prawicowe są przeciwstawiane
lewicowym.
Do prawicy zalicza się: środowiska o poglądach
konserwatywnych,
konserwatywno-liberalnych (reprezentujące najczęściej
liberalizm gospodarczy – a nie społeczny),
chrześcijańsko-demokratycznych,
monarchistycznych i
narodowych (nacjonalistycznych). W szerszym znaczeniu do prawicy zalicza się również środowiska
skrajnie prawicowe (o poglądach np.
neoliberalnych,
faszystowskich,
rasistowskich,
szowinistycznych) oraz środowiska
centroprawicowe (które bywają również zaliczane do
centrum sceny politycznej). Ideologia prawicowa odwołuje się niekiedy do przed politycznych zasad porządku "wyższego", których wspólnym mianownikiem jest przeciwstawianie się doktrynom i ruchom lewicowym, zwłaszcza rewolucyjnym, klasowym, egalitarystycznym i laicystycznym, jak
jakobinizm,
socjalizm czy
komunizm.
Współcześnie podział na prawicę i lewicę często nie bywa jednoznaczny. Do partii prawicowych bywają zaliczane te, które mają pewne lewicowe elementy, podobnie jak i do lewicowych zalicza się te, które mają elementy prawicowe. Ze względu na trudności w jednoznacznej klasyfikacji współcześnie istniejących partii tradycyjny podział na lewicę i prawicę jest zastępowany alternatywnym podziałem dwuosiowym, gdzie jedna oś przedstawia kwestie ekonomiczne, druga zaś społeczne.
I teraz tak:
Adolf Hitler wraz ze swoją NSDAP był lewakiem pod względem ekonomicznym. Pod tym kątem należy go zaliczyć do skrajnej lewicy. Takie miał poglądy ekonomiczne czy gospodarcze. Ekonomiczne poglądy NSDAP niczym się nie różniły od poglądów ekonomicznych Radzieckiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (tak to się nazywało za komuny?).
Natomiast pod kątem społecznym Hitler to skrajny prawicowiec i narodowiec. Jego poglądy niczym się nie różniły od dzisiejszych poglądów ONR czy Młodzieży Wszechpolskiej. Taka sama łączy ich nienawiść do: Żydów, osób niebiałych, homoseksualistów, (Hitler wywyższał Niemców, a ONR i MW Polaków, czyli nacjonalizm).
Podsumowując:
Dzisiaj w polskiej polityce do NSDAP najbardziej podobne jest Prawo i Sprawiedliwość. Założenia i program ekonomiczny ma lewicowy, ale program społeczny ma prawicowy. Przez ludzi pokroju Janusza Korwina-Mikkego PiS nazywany jest "fałszywą prawicą", ponieważ ekonomiczne poglądy tej partii są socjalistyczne, lewicowe. PiS broni jednak wartości narodowych i podkreśla to na każdym kroku. Za to "prawdziwa prawica" chwali tą partię. Do NSDAP PiS upodabnia się nawet sposobem rządzenia - wodzowskim, gdzie guru jest Pan Jarosław Kaczyński.
O sobie:
Ja jestem za państwem demokratycznym, świeckim i socjalistycznym. Mój ideał modelu ekonomicznego i społecznego to model skandynawski (Norwegia, Szwecja). Ekonomicznie jestem socjaldemokratą. Społecznie natomiast jestem za tolerancją, równouprawnieniem, świeckością, postępem, humanizmem, wolnością. Jestem za demokracją (najlepiej jak najbardziej bezpośrednią), w której rządzi większość z poszanowaniem praw mniejszości. Mniejszość ma mieć takie same prawa jak większość. Nie może mieć mniejszość większych praw niż większość i odwrotnie.
Użytkownik S.B. edytował ten post 27 November 2011 - 01:09