Logowanie
Rejestracja
Pomoc
Ania zadebiutowała w 2004 roku albumem Samotność po zmierzchu, który zdobył wysokie uznanie krytyki i publiczności. Wydawnictwo Kilka historii na ten sam temat z 2006 roku było pierwszym albumem piosenkarki nawiązującym do tradycji polskiej muzyki lat 60. Styl retro stał się znakiem rozpoznawczym jej twórczości. Ania wydała dotąd cztery albumy, z których większość uzyskała status platynowej płyty. Jest jedną z najpopularniejszych polskich piosenkarek, a także jedną z najczęściej nominowanych artystek do Nagrody Muzycznej Fryderyk. Łączna sprzedaż jej płyt w Polsce przekroczyła liczbę 200 tys. egzemplarzy.
Ania rozpoczęła edukację muzyczną jako nastolatka. Będąc w liceum, uczyła się jednocześnie w szkole muzycznej w klasie kontrabasu.Przez pewien okres grała również na gitarze basowej. Była wokalistką zespołu 4 Pory Roku, z którym brała udział w konkursach muzycznych. Występowała m.in. na Festiwalu Poezji Śpiewanej i Festiwalu Piosenki Francuskiej.
Pierwszy raz szerszej publiczności pokazała się w 2002 roku w programie rozrywkowym Idol. Zajęła w nim 8. miejsce. W tym samym roku współpracowała z Andrzejem Smolikiem i Krzysztofem Krawczykiem, nagrywając chórki do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka ...bo marzę i śnię. W 2003 roku została zaproszona do udziału w Projekcie SI 031, w ramach którego udzieliła się wokalnie w trzech piosenkach i wzięła udział w nagraniu teledysku "Trzynastka".
Na początku 2004 roku wydała swoją pierwszą płytę, zatytułowaną Samotność po zmierzchu, która została wyprodukowana przez Bogdana Kondrackiego. Album dostał bardzo dobre recenzje, a jego premierę poprzedzał singel "Tego chciałam", który stał się sporym przebojem. W tym samym roku piosenkarka wystąpiła na festiwalu w Opolu z utworem "Glory". Kolejne single, "Charlie, Charlie" i "Inna", umocniły pozycję piosenkarki na polskim rynku muzycznym, a dzięki wysokiej sprzedaży debiutancka płyta jesienią uzyskała status złotej za sprzedaż ponad 40 tys. egzemplarzy.
W 2005 roku wokalistka zdobyła nagrodę As EMPiKu oraz trzy Fryderyki. Dzięki wysokiej sprzedaży debiutanckiego albumu wystąpiła w ścisłej czołówce festiwalu TOPtrendy. Wykonała wówczas trzy piosenki: "Tego chciałam", "Tylko słowa zostały" i "Charlie, Charlie".
W 2006 roku udzieliła się wokalnie na albumie Unhappy Songs projektu Silver Rocket. Gościnnie pojawiła się też w dwóch teledyskach z tej płyty. W październiku, ponad dwa lata po debiucie, ukazał się drugi album Ani, zatytułowany Kilka historii na ten sam temat. Był on nawiązaniem do polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku, co podkreślał także image wokalistki. Pierwszym singlem promującym album została piosenka "Trudno mi się przyznać", która zdobyła dużą popularność. Sukcesem okazał się także kolejny singel, "Czekam...", wydany na początku 2007 roku. Płyta dostała bardzo przychylne recenzje i osiągnęła jeszcze większy sukces niż poprzednia, uzyskując już 1,5 miesiąca po premierze miano platynowej i rozchodząc się w ilości 50 tys. sztuk.
Potwierdzeniem sukcesu drugiej płyty był występ artystki na festiwalu TOPtrendy 2007. W tym samym roku zdobyła nagrodę w kategorii Album Roku podczas gali Eska Music Awards. Była także nominowana do nagrody MTV Europe Music Award jako najlepszy polski wykonawca. W październiku tego samego roku Ania rozpoczęła trasę koncertową, która zbiegła się z wydaniem dwupłytowej reedycji albumu Kilka historii na ten sam temat.
16 czerwca 2008 roku ukazała się trzecia płyta artystki, W spodniach czy w sukience?, nad którą pracowali między innymi Leszek Możdżer oraz Daniel Bloom. Krążek, podobnie jak poprzedni, nawiązywał do tematyki retro i lat 60., choć był bardziej zróżnicowany stylistycznie. Album okazał się sukcesem komercyjnym (po czterech dniach uzyskał status złotej płyty, ostatecznie pokrywając się platyną), a także artystycznym, choć opinie krytyków na temat płyty były podzielone. Na pierwszy utwór promujący album wybrano "Nigdy więcej nie tańcz ze mną". Nagranie to odniosło duży sukces na listach przebojów, a w sierpniu z tą piosenką artystka wzięła udział w konkursie na Polski Hit Lata podczas Sopot Hit Festiwal. Drugim singlem został utwór "W spodniach czy w sukience". Ania Dąbrowska wzięła udział w reżyserii obydwu teledysków. Ten album również przekroczył nakład 50 tysięcy sztuk.
W 2009 roku Ania otrzymała osiem nominacji do Fryderyków 2009, choć ostatecznie nie zdobyła żadnej statuetki. W czerwcu wystąpiła na festiwalu TOPtrendy 2009, plasując się na 3. miejscu wśród artystów, którzy w poprzednim roku sprzedali najwięcej płyt. Po raz czwarty otrzymała też nominację do nagrody MTV w kategorii Najlepszy Polski Wykonawca. Tego samego roku Ania nawiązała współpracę z francuską grupą Nouvelle Vague, z którą nagrała cover "Johnny and Mary" Roberta Palmera. Utwór ten pojawił się na polskiej edycji albumu 3 Nouvelle Vague. Jesienią ukazał się też singel "Nigdy nie mów nigdy", promujący film o tym samym tytule, którego reżyserem jest Wojciech Pacyna.
W kwietniu 2010 odbyła się premiera czwartego albumu, zatytułowanego Ania Movie. Znalazły się się na nim covery piosenek z klasycznych filmów i seriali. Według zapowiedzi, była to ostatnia płyta Ani Dąbrowskiej utrzymana w stylu retro. Album okazał się kolejnym dużym sukcesem wokalistki, utrzymując się przez 7 tygodni z rzędu na szczycie listy OLiS i przekroczył nakład 50 tys. zestawów. Pierwszy teledysk powstał do piosenki "Bang Bang (My Baby Shot Me Down)" z repertuaru Cher. Planowana na wiosnę trasa promocyjna została przesunięta na jesień i zimę 2010 z powodu katastrofy pod Smoleńskiem oraz stanu zdrowia piosenkarki.
Dyskografia.
2004: Samotność po zmierzchu
2006: Kilka historii na ten sam temat
2008: W spodniach czy w sukience?
2010: Ania Movie
