[Anette]

Czym jest nieśmiałość?
Czy jest to cecha pożądana czy nie?
Czy nieśmiałość jest chorobą, którą trzeba leczyć?
Jak pokonać nieśmiałość?

[nicki05]

Nie wiem co jest gorsze od nieśmiałości...Chyba tylko nadmiar śmiałości:).
Leczyć nie warto bo sama przejdzie.

[Przymszy]

Małymi krokami można pokonać nieśmiałość. Dobra jest podobno metoda DC - Demonic Confidence (czy jakoś tak).
Polega na stawianiu sobie codziennie małych zadań typu: podejdź do kogoś i zapytaj o godzinę.
Stopniowo dajemy sobie coraz trudniejsze zadania aż po jakimś czasie nieśmiałość zostaje zwalczona.

[Soldier]

Użytkownik nicki05 dnia 16 June 2011 - 11:39 napisał

Leczyć nie warto bo sama przejdzie.

To nie choroba. Po drugie samo nic nie przechodzi. Po trzecie można to zmienić. Po czwarte jest wiele różnych metod.

[imbirowa]

Cytat

Czym jest nieśmiałość?

to nie choroba, a stan psychiczny. to uczucie zażenowania, skrępowania, zakłopotania czy lęku.
często mylimy jednak nieśmiałość z nieufnością.
ja do ludzi nieśmiałych nie należę, a nieraz ktoś mi to przypisywał, właśnie dlatego, że nie jestem zbyt ufna.

pokonanie nieśmiałości, nie jest takie proste. nie wiem, chyba najlepiej zacząć od szukania jej przyczyn, i powoli próbować ją przezwyciężyć. oczywiście małymi krokami. na początku inicjować rozmowy z ludźmi, wobec których nieśmiałość jest najmniejsza. nawiązywać także krótkie konwersacje z obcymi ludźmi w miejscach publicznych np. w kolejce, w poczekalni u lekarza. czasem wystarczy kilka słów.
przede wszystkim nie wolno unikać spotkań z ludźmi. nie rezygnować z wizyt w miejscach, które się lubi, np. w pubie , tylko dlatego, że obawia się kontaktu z innymi.
można popracować również nad poczuciem własnej wartości- a w sumie to chyba od tego należy zacząć.

[Anette]

Użytkownik imbirowa dnia 19 June 2011 - 15:19 napisał

że nie jestem zbyt ufna.

Ja też nie jestem zbyt ufna i rzeczywiście myślę,że brak zaufania do ludzi nie ma nic wspólnego z nieśmiałością

[imbirowa]

Użytkownik Anette dnia 19 June 2011 - 16:15 napisał

Ja też nie jestem zbyt ufna i rzeczywiście myślę,że brak zaufania do ludzi nie ma nic wspólnego z nieśmiałością

pani psycholog w podstawówce twierdziła inaczej , wg niej izolowałam się od innych dzieci z powodu mojej nieśmiałości
i kazała wychowawczyni angażować mnie we wszystkie apele i wystąpienia publiczne jakie miały miejsce w szkole. dziwie się, że nie mam traumy dzisiaj z tego powodu

[Anette]

Ja to nigdy nie lubiłam występować w żadnych przedstawieniach,na szczęście mnie nikt nie dręczył. Raz tylko byłam zającem na jakichś tam występach z przedszkola

[imbirowa]

po roku wystąpień publicznych ( a miało to miejsce w 4 klasie) zostałam przewodniczącą szkoły
mam nadzieję, że nie każda droga na wysokie stanowiska wiedzie przez takie męki

do dziś jestem nieufna, dlatego moje grono znajomych nie jest zbyt duże. i jakoś żyję. mam pewność , że nie jestem nieśmiała, bo wystąpienia publiczne czy inne kontakty z ludźmi nie są dla mnie przykrymi doświadczeniami.

[myaka]

Użytkownik Przymszy dnia 16 June 2011 - 18:10 napisał

Małymi krokami można pokonać nieśmiałość. Dobra jest podobno metoda DC - Demonic Confidence (czy jakoś tak).Polega na stawianiu sobie codziennie małych zadań typu: podejdź do kogoś i zapytaj o godzinę.Stopniowo dajemy sobie coraz trudniejsze zadania aż po jakimś czasie nieśmiałość zostaje zwalczona.

Wypróbowałeś?

Nie wiem czym jest nieśmiałość. Nie mam z tym problemów.
Mam kuzynkę, nieśmiałość u niej mnie przeraża. Powiem jej cześć, zapytam co u niej, zaraz rumieniec się pojawia, mówi tak cichutko, że ledwo ją słychać,eee
Lubie ludzi śmiałych, wszędzie pójdą, wszystko załatwią, z takimi to konie kraść.

Użytkownik myaka edytował ten post 12 January 2012 - 12:43

[semi33]

Użytkownik Anette dnia 16 June 2011 - 10:29 napisał

Czym jest nieśmiałość?
Czy jest to cecha pożądana czy nie?
Czy nieśmiałość jest chorobą, którą trzeba leczyć?
Jak pokonać nieśmiałość?

"Nieśmiałość to zażenowanie w obcowaniu z ludźmi — z nieznajomymi, przełożonymi, osobami płci odmiennej, a nawet z kolegami czy współpracownikami. Jest to całkowity brak pewności siebie, który w różny sposób paraliżuje swe ofiary. Niektórzy wpadają w zakłopotanie, spuszczają oczy, nie potrafią uciszyć łomotania serca ani niczego z siebie wykrztusić. Drudzy tracą opanowanie i zalewają słuchacza potokiem słów. Jeszcze inni mają trudności z publicznym wypowiadaniem swych opinii i upodobań."

Nieśmiałość nie jest cechą pożądaną.Jednakże odrobina nieśmiałości ma też dobre strony. Cecha ta jest pokrewna skromności i pokorze. Poza tym przejawianie rozwagi i skromności przynosi jeszcze jedną korzyść — chroni przed apodyktycznością i agresywnością. Osoby nieśmiałe często ceni się za umiejętność słuchania."

Nieśmiałość to nie choroba i nie leczy się jej jek np. grypę czy ospę, niemniej czasem pomocna może być interwencja specjalisty.

Jak ją pokonać?
" Jeżeli się postarasz, z czasem zaczniesz się zachowywać inaczej. Przede wszystkim przestań się zamartwiać, czy twój rozmówca cię ocenia. Prawdopodobnie jest zbyt zajęty myśleniem o sobie i o tym, co on ma powiedzieć lub zrobić. A gdy ktoś z ciebie kpi, pamiętaj, że to jego problem. Osoby, z którymi warto się zaprzyjaźnić, nie będą cię sądzić po pozorach, ale zechcą się przekonać, kim jesteś naprawdę.
Poza tym staraj się myśleć pozytywnie. Nikt nie jest doskonały, każdy ma mocne i słabe strony. Pamiętaj o istnieniu różnic w poglądach i upodobaniach. Kiedy ktoś się z tobą nie zgadza, to jeszcze nie znaczy, że cię odrzuca. A zatem pracuj nad przyjaznym usposobieniem — witaj się i nawiązuj rozmowy. Możesz po prostu zrobić jakąś wzmiankę o pogodzie. Pamiętaj: na tobie ciąży tylko 50 procent odpowiedzialności. Druga połowa spoczywa na twym rozmówcy. Nie przejmuj się, jeśli się przejęzyczysz. Gdy inni się śmieją, naucz się śmiać razem z nimi. Powiedz: „Chyba mi się coś pomyliło”, a wtedy łatwiej ci będzie się odprężyć i dalej prowadzić konwersację.
Noś ubranie, w którym się dobrze czujesz, ale pamiętaj, żeby było czyste i wyprasowane. Mając świadomość, że się nieźle prezentujesz, będziesz się mniej martwił o swój wygląd i skupisz uwagę na poruszanym temacie. Stój prosto, ale swobodnie. Spoglądaj życzliwie i z uśmiechem na twarzy. Utrzymuj przyjazny kontakt wzrokowy z rozmówcą i skinieniem głowy albo słowem dawaj do zrozumienia, że go słuchasz.
Kiedy czeka cię trudne zadanie, na przykład wystąpienie publiczne lub rozmowa z ewentualnym pracodawcą, starannie się przygotuj. Przećwicz wcześniej, co chcesz powiedzieć. Dzięki ćwiczeniom można też przezwyciężyć bądź zminimalizować trudności z wymową. Zabierze ci to trochę czasu, tak jak opanowanie każdej nowej umiejętności. Ale gdy zobaczysz pozytywne rezultaty, zachęcisz się do dalszych wysiłków." (watchtower library)

[Przymszy]

Wypróbowałeś?

Nie dokładnie to ale doświadczyłem czegoś dość podobnego

[Melancthe]

Nie jestem nieśmiała i być może dlatego, ta cecha w moim mniemaniu wydaje się być niezwykle urocza.

[ANIOŁ]

Jestem bardzo nieśmały, ale wiekszosć znajomych uważa inaczej

[Melancthe]

hah...inaczej? Czyli mają Cię za 'duszę towarzystwa'?

[ANIOŁ]

Użytkownik Melancthe dnia 09 May 2012 - 16:05 napisał

hah...inaczej? Czyli mają Cię za 'duszę towarzystwa'?

Coś w tym guście

[Melancthe]

Ah...cóż za fatalna pomyłka
ale...muszą mieć ku temu powody, prawda?

[ANIOŁ]

Ze mną to jest taka dziwna sprawa,jestem nieśmiały przez krótki czas, ale potem bardzo się otwieram na ludzi, czasem przez to cierpię, ale taki już los
Tak dokładnie to sam nie wiem jak to określić, są osoby które znam długo i ciągle jestem nieśmiały a czasem kogoś spotkam i po kwadransie sie czuję jakbym tą osobę znał wieki.

[Przymszy]

^
Kwestia alkoholu
Na trzeźwo - nieśmiały
Po spożyciu - dusza towarzystwa

[ANIOŁ]

Mówisz o sobie ?