[Pogan]

Już gdzieś szefo opisywał pokrótce tą książkę. Wycinek z recenzji EMPIKU

"Rok 2033. Świat w wyniku konfliktu atomowego został obrócony w stertę gruzu.
 Jednym z ostatnich – może ostatnim? – ze skupisk ludzkości pozostaje moskiewskie metro. 
Od ponad 20 lat ludzie, którzy ocaleli z piekła wojny, próbują uchronić co tylko się da z minionej przeszłości. 
Zamknięci w podziemnym świecie, w którym brakuje wszystkiego, a nade wszystko energii, skazani są na regres. 
Na powierzchni pojawiły się zmutowane pod wpływem promieniowania nowe gatunki i będąc lepiej przystosowanymi do życia w warunkach ciągłej radiacji zastąpiły człowieka. 
Zaczynają też przenikać do metra. Czas człowieka przeminął. Ale czy na pewno? 
Moskiewskie metro, dzięki swej unikalnej konstrukcji i stumetrowej głębokości, uratowało życie kilkunastu tysiącom moskwian,
 którzy nie zdają sobie sprawy, że najprawdopodobniej są ostatnim przyczółkiem ludzkości. 
Stworzyli tu swój własny świat. 
Pamięć o świeżym powietrzu, błękitnym niebie, trawie pod stopami stopniowo umiera.
 Na mrocznych stacjach, rozświetlanych światłami awaryjnymi i blaskiem ognisk, 
mieszkańcy próbują wieść życie zbliżone do tego sprzed katastrofy – tworzą mikropaństwa, 
których spoiwem może być ideologia, religia czy ochrona filtrów wodnych… 

ŻYJĘ W ŚWIECIE, W KTÓRYM NIE MA JUTRA. NIE MA W NIM MIEJSCA NA MARZENIA, PLANY, NADZIEJE… UCZUCIA USTĘPUJĄ TU MIEJSCA INSTYNKTOM, 
A NAJWAŻNIEJSZY Z NICH KAŻE PRZEŻYĆ. ZA WSZELKĄ CENĘ PRZEŻYĆ. 
Rok 2034. Od pamiętnych wydarzeń, które początek i finał miały na stacji WOGN, minął nie-spełna rok.
 Czarni, ponoć śmiertelne zagrożenie dla tych nielicznych, którzy w czeluściach moskiewskiego metra przetrwali atomową apokalipsę, zniknęli na dobre, 
zgładzeni przez Artema i jego towarzyszy. 
Na drugim krańcu metra mieszkańcy Sewastopolskiej toczą walkę o przetrwanie z nowymi formami życia, 
wdzierającymi się do tego ostatniego schronienia ludzkości. 
Los stacji i jej mieszkańców zależy od dostaw amunicji, a te nagle ustają.
 Karawany giną bez wieści, urywa się łączność. Z zadaniem wyjaśnienia zagadki i przywrócenia dostaw wyruszają:
 młody Ahmed, leciwy, niespełniony kronikarz metra Homer i Hunter, który niegdyś zaginął wśród czarnych, a teraz się odnalazł, choć jego tożsamość budzi wątpliwości… 
Do wyprawy dołącza Sasza, córka wygnanego naczelnika Awtozawodskiej. 
Kim naprawdę jest Hunter? Czy odwzajemni uczucie, jakim obdarzyła go Sasza? 
Jaką ta-jemnicę skrywają mroczne tunele? 
I czy garstce śmiałków uda się ocalić tych nielicznych, którzy przetrwali zagładę?

Teraz coś ode mnie.
Książka nie dla wszystkich oczywiście. Ktoś lubiący Orzeszkowej 'Nad Niemnem" nie będzie zachwycony czytając o brudnym, zniszczonym świecie gdzie towary kupuje się za ludzkie życie (walutą są naboje do broni a jak wiadomo 1 pocisk jedno życie). Przyznam się, że boję się ciemności.
Jakoś duszę mam na ramieniu nie wiedząc co mnie czeka za rogiem.
W książkach dość dobrze są przedstawione podróże z jednej stacji metra na drugą.. gdzie w tunelach jest tak ciemni iż nie widać własnej dłoni trzymanej przed samym nosem.
Jestem w połowie drugiej części. Powstała jeszcze gra ale mi nie jest dane zobaczyć przedstawionego wirtualnie świata moskiewskiego metra.
Zachęcam do czytania jakichkolwiek książek! A te osobiście polecam