[magia]

Twoje życie jest jak książka, który rozdział teraz przeżywasz? Komentarz wskazany,

[Prince]

Nie wiem który to numer, ale te najlepsze przede mną

[majkawazka]

Chwilowa mała stabilizacja po burzach rodem z wenezuelskich seriali - tak bym to ujęła

[myaka]

,, A ja mam szczególne szczęście, bo teraz bardziej niż kiedykolwiek każdy dzień jest naprawdę jeszcze jednym obrotem na karuzeli....''

[Soldier]

Stan agonii pomieszany z mentalnym wirem.

[Przechodzień]

To ciekawa lektura z nagłymi zwrotami akcji.. i co zabawniejsze ze mną w roli głównej

Są fragmenty, które wzrusza nawet tych co nie zwykli płakać na co dzień i takie, które chce się czytać w samotności.. Są sceny w alkowie.. (których detale z przyczyn oczywistych przemilczę w tym poście..) - Sceny i fragmenty namiętne, pełne slow szybkich,w drżeniu wypowiadanych, pełne szeptów i slow tak pełnych ekspresji, aż po brak oddechu. Obfite w łagodny szelest pościeli i ten niepowtarzalny dźwięk ocierających się dwojga stęsknionych za sobą ciał. Odnaleźć można i przydługawe opisy natury, refleksje, retrospekcje. Jest długi rozdział o smutku, o tym jak pewnego dnia wdrapał się na krzesło obok mnie (tak bardzo niespodziewanie) i patrząc pełnymi szklących się łez oczami.. został ze mną. Są stronice o wspólnych z nim śniadaniach, obiadach, kolacjach i spacerach. Mozna tam odnaleźć i radość (iskrzącą się miriadami światełek), i śmierć ( z jej zimnym dotykiem i niepowtarzalna śmiercią światła)... jak w każdym życiu..

Obecny rozdział? Hmmm gdy się skończy napisze Ci jaki był, bo obecnie jeszcze nie wiem czy będzie w nim więcej smutku, radości., namiętności czy oczekiwania...

[magia]

Użytkownik Al_Hadzi dnia 15 January 2012 - 00:55 napisał

To ciekawa lektura z nagłymi zwrotami akcji.. i co zabawniejsze ze mną w roli głównej

Są fragmenty, które wzrusza nawet tych co nie zwykli płakać na co dzień i takie, które chce się czytać w samotności.. Są sceny w alkowie.. (których detale z przyczyn oczywistych przemilczę w tym poście..) - Sceny i fragmenty namiętne, pełne slow szybkich,w drżeniu wypowiadanych, pełne szeptów i slow tak pełnych ekspresji, aż po brak oddechu. Obfite w łagodny szelest pościeli i ten niepowtarzalny dźwięk ocierających się dwojga stęsknionych za sobą ciał. Odnaleźć można i przydługawe opisy natury, refleksje, retrospekcje. Jest długi rozdział o smutku, o tym jak pewnego dnia wdrapał się na krzesło obok mnie (tak bardzo niespodziewanie) i patrząc pełnymi szklących się łez oczami.. został ze mną. Są stronice o wspólnych z nim śniadaniach, obiadach, kolacjach i spacerach. Mozna tam odnaleźć i radość (iskrzącą się miriadami światełek), i śmierć ( z jej zimnym dotykiem i niepowtarzalna śmiercią światła)... jak w każdym życiu..

Obecny rozdział? Hmmm gdy się skończy napisze Ci jaki był, bo obecnie jeszcze nie wiem czy będzie w nim więcej smutku, radości., namiętności czy oczekiwania...

Pieknie przedstawiłeś rozdziały swojego zycia, aż chciałoby sie poznać dalszy jego ciąg. Moze moj temat będzie inspiracją do napisania powieści?

[Przechodzień]

Użytkownik magia dnia 15 January 2012 - 01:30 napisał

Pieknie przedstawiłeś rozdziały swojego zycia, aż chciałoby sie poznać dalszy jego ciąg. Moze moj temat będzie inspiracją do napisania powieści?

Zycie jest powieścią Wróżko..którą piszemy w każdej chwili, każdą chwilą... choć są przypadki ze jest tylko opowiadaniem, gdy ktoś odchodzi tak szybko zen. Przyznaje ze lubię Twoje twórcze podejście do tworzonych/zakładanych tematów.. a ja..hmm po prostu pisałem w nich co myślę akurat. Hmm z drugiej strony zdjęcie zegarka marki Dolce & Gabbana nie jest w moim guście ale zrozumiałem intencje i napisałem co mi się błąkało samotnie po głowie.

[currara]

w skrzypieniu piora po papierze, wspomnieniu zapachu dziecinstwa, odglosow przeszlosci ze smiechem na hustawce i glosu.....ktorego juz nie uslysze....

[xxxfeniks]

Użytkownik Al_Hadzi dnia 15 January 2012 - 00:55 napisał

To ciekawa lektura z nagłymi zwrotami akcji.. i co zabawniejsze ze mną w roli głównej

Są fragmenty, które wzrusza nawet tych co nie zwykli płakać na co dzień i takie, które chce się czytać w samotności.. Są sceny w alkowie.. (których detale z przyczyn oczywistych przemilczę w tym poście..) - Sceny i fragmenty namiętne, pełne slow szybkich,w drżeniu wypowiadanych, pełne szeptów i slow tak pełnych ekspresji, aż po brak oddechu. Obfite w łagodny szelest pościeli i ten niepowtarzalny dźwięk ocierających się dwojga stęsknionych za sobą ciał. Odnaleźć można i przydługawe opisy natury, refleksje, retrospekcje. Jest długi rozdział o smutku, o tym jak pewnego dnia wdrapał się na krzesło obok mnie (tak bardzo niespodziewanie) i patrząc pełnymi szklących się łez oczami.. został ze mną. Są stronice o wspólnych z nim śniadaniach, obiadach, kolacjach i spacerach. Mozna tam odnaleźć i radość (iskrzącą się miriadami światełek), i śmierć ( z jej zimnym dotykiem i niepowtarzalna śmiercią światła)... jak w każdym życiu..

Obecny rozdział? Hmmm gdy się skończy napisze Ci jaki był, bo obecnie jeszcze nie wiem czy będzie w nim więcej smutku, radości., namiętności czy oczekiwania...

Al Twoje wypowiedzi czytam zawsze z uśmiechem na twarzy często wywołują refleksję... Ta też ma w sobie głębię. Podziwiam otwartość i odwagę w wyrażaniu własnych myśli
Hihihi też chętnie poczytam cdn Twojej "życiowej" książki...


Wybacz Magio, ale nie potrafię mówić o sobie tak otwarcie jak robi to Al, ale i w mojej są wątki szczęśliwe, zdumiewające oraz tragiczne... teraz mam chwilę oddechu od zawirowań. Natomiast odkrywam "nową Ziemię" za pomocą internetu, ciekawa jestem cóż to "odkrycie" mi przyniesie...