Izabela Trojanowska

Izabela Trojanowska - urodzona 22 kwietnia 1955 roku w Olsztynie, polska wokalistka, aktorka i tekściarka, związana głównie z rockiem i pop rockiem, najbardziej popularna na początku lat ‘80. Jej twórczość cechowała się wyzywającymi tekstami, które niejednokrotnie odnosiły się do ówczesnej sytuacji w PRL - u. Po zablokowaniu przez cenzurę płyty nagranej wspólnie z Tadeuszem Nalepą w 1982, wyjechała za granicę. W USA i Niemczech Zachodnich nagrała kilka wydawnictw muzycznych o silnych wpływach nowofalowych.

Pierwszy sukces, pod panieńskim nazwiskiem Schütz, odniosła na Festiwalu Pieśni Sakralnej Sacrosong w Chorzowie w 1971 jako członkini chóru, wygrywając nagrodę im. Maksymiliana Kolbego, którą wręczył kardynał Karol Wojtyła. W 1972 jako solistka wzięła udział w Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (zdobyła nagrodę Związku Kompozytorów Radzieckich) i na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (nagroda za debiut). W latach 1974-1978 studiowała w Studium Aktorskim przy Teatrze Muzycznym w Gdyni.
W 1980 rozpoczęła karierę rockową śpiewając z Budką Suflera. W tym okresie lider tego zespołu Romuald Lipko skomponował dla niej kilka piosenek, które stały się przebojami: Wszystko czego dziś chcę, Tyle samo prawd ile kłamstw, Tydzień łez i Jestem twoim grzechem. Piosenki te zostały wydane w 1980 na EP, a później na płycie długogrającej Iza.
Po zakończeniu współpracy z Budką Suflera z Trojanowską zaczął grać zespół Stalowy Bagaż w składzie: Aleksander Mrożek (g, lider), Kazimierz Cwynar (gb) i Jacek Krzaklewski (g). Z tym zespołem Trojanowska wystąpiła w Opolu w 1981, śpiewając piosenkę Pieśń o cegle ubrana w ZMP-owski strój z czerwonym krawatem. Z zespołem Stalowy Bagaż nagrała jedną płytę - EP z czterema piosenkami.

Następna płyta Układy ukazała się w 1982 i zagrali na niej, między innymi, Aleksander Mrożek, Jan Borysewicz, Wojciech „Jajco” Bruślik, Andrzej Dylewski i Janusz Grzywacz. Układy były bardziej rockowe niż jej pierwsza płyta, ale bez wyrazistych przebojów nie zrobiła ona dużego wrażenia.

W tym samym roku nagrała z Tadeuszem Nalepą płytę Pożegnalny cyrk, która zawierała utwory silnie krytykujące stan wojenny; płyta ta czekała na wydanie 11 lat. W tym okresie Trojanowska była z jednej strony atakowana przez „Solidarność” za pokazany w telewizji występ w Sali Kongresowej, a z drugiej strony szykanowana przez władzę za odmowę kolejnych występów. Trojanowska zdecydowała się na emigrację, przebywała w Holandii, USA, Anglii, a w 1987 osiadła w Berlinie Zachodnim. W tym okresie wydała dwie płyty, na jednej z nich zagrał Stanisław Sojka.

W 1989 Trojanowska wystąpiła w Sopocie, a w 1994 zaśpiewała razem z Budką Suflera na ich jubileuszowym tournée. Dwa lata później raz jeszcze pokazała się w Sopocie. Obecnie występuje z zespołem „Trojanowska Band” w składzie: Krzysztof Bożek - gitara, Tomasz Dąbrowski - gitara, Filip Leszczyński - perkusja, Maciej Pyc - instr. klawiszowe, Piotr Żak - bas i Bożena Zalewska - chórek.

Dyskografia:
* Iza (LP Tonpress 1981)
* Układy (LP Tonpress 1982)
* Izabela Trojanowska (CD Trinpindicular Records 1991)
* The Best Of (CD InterSonus 1991)
* Pożegnalny Cyrk (CD InterSonus 1993)
* Chcę Inaczej (CD Starling 1996)
* Złota Kolekcja.Wszystko, czego dziś chcę (CD Pomaton EMI 1999)
* Komu więcej, komu mniej (CD 2006)
* Sobie na złość (2007) - największe przeboje
* Iza Trojanowska - przebojowa kolekcja DZIENNIKA - składanka