[deora]

Pusty pokój


kiedy zostałam sama
nie bałam się już niczego
choć drżałam każdej nocy
gdy śniłam że potrafię latać
i lecę nad rzekę
tam tylko ciemność
i samotny człowiek w przestrzeni

teraz muszę jeszcze tylko środkiem nocy
przejść tysiąc mil przez zaścielone śniegiem drogi
gdzie nawet ziemia jest martwa

gdybyś tylko zechciał być
moją pamięcią która mnie opuściła
niepotrzebnym wyznaniem i samotnym spacerem
obrazem na siatkówce wyraźniejszym
niż wszystkie marzenia

ten pokój taki pusty
tu mieszkają obce sny