Forum Lagata.pl: Pierwszy w Polsce ślub humanistyczny pary tej samej płci - Forum Lagata.pl

... do tego też kościelny odbył się dziś (02.08.2008 r.).

Do poczytania na ten temat:
http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,5994

Czyli nie jesteśmy jednak tak zacofani jak się ogólnie uważa.
A druga moja refleksja - nasze państwo jest bardziej zacofane niż... kościół (co prawda jakiś reformowany - nie dość, że udzielają ślubów parom homo, to jeszcze dopuszczają kobiety do kapłaństwa) - bo na ślub cywilny taka para nie ma co liczyć, przynajmniej na razie

Hehe też właśnie to przeczytałem i miałem temat założyć .

Widać jak się chce to można. Trzeba tylko pomyśleć co i jak .

Nie wiem co ma homoseksualizm do humanizmu, albo propagowanie zboczeń do wyjścia z odmętów zacofania, ale jeżeli sekta racjonalistów ma z tego jakąś radość, to chwała Bogu

Również nie wiem dlaczego to wiążesz ze sobą?

Humanizm jako jedno z założeń ma poszanowanie inności KAŻDEGO człowieka (z wyjątkiem oczywistych sytuacji kiedy działanie jednego człowieka powoduje szkody lub cierpienie innego).

LOL

ROTFL

Albo Latającemu Potworowi Spaghetti.

Nikt nie ośmiela się myśleć, że brak Ci argumentów
Rozświetlił błysk Twojej elokwencji pomrokę forum bardziej, niż odmęty ciemniactwa omawiany ślub homoseksualnej pary

Przechodząc do rzeczy:


Wiążę ze sobą tematy zakładane na forum i zupełnie nie widzę powodu, abym miał się wyrzec prawa do wypowiedzi akurat w tym.

Humanizm = poszanowanie inności = ślub humanistyczny - dla mnie odległa zależność, ale jakaś niewątpliwie jest.

Jestem zdania, że parom homoseksualnym warto dać prawo do formalizacji związków, chociażby dla świętego spokoju, który potrwa zapewne nie dłużej niż czas, jakiego potrzeba do wytoczenia kolejnych roszczeń, tym razem dotyczących praw do adopcji.

Inna sprawa, że doszukiwanie się zależności pomiędzy powyższym, a zacofaniem kraju albo jego brakiem, jest dla mnie zupełnym nieporozumieniem.

Poza wszystkim pewną ciekawostkę stanowi fakt, że ci, którzy najgłośniej deklarują rzekomą tolerancję, zazwyczaj istotnie są tolerancyjni, ale tylko dla wszelkich odchyleń i dewiacji.
Doskonałym przykładem są tu np. tzw. racjonaliści, którzy racjonalnie szanują wszystkich, ale z zastrzeżeniem, że wszystkimi są oni sami, geje, lesbijki, albo sataniści.

Jak będę miał coś do dodania, to już pozwolę sobie najwcześniej za tydzień

Użytkownik Prince edytował ten post 04 sierpień 2008 - 10:39

Jako humanista pozwalam Ci nawet co 5 minut się wypowiadać Szanuję Twoją inność.

Dziękuję Magnus

Pozostaję wszelako z nadzieją, że objętością i wartością merytoryczną ripost wydłużysz nieco wspomniany odstęp, jak na razie na nieszczęście realny

Użytkownik Prince edytował ten post 08 sierpień 2008 - 01:27

Tak w ramach zgryźliwości to nie wiedziałem, że miarą postępu jest dawanie ślubu parom homoseksualnym i naginanie swoich wcześniejszych nauk przez dane religie (i nie tylko one)

Lepsze jest karanie śmiercią za seks pozamałżeński w imię swoich wcześniejszych nauk?

Mówimy o ingerowanie w życie innych jeśli sobie tego nie życzą czy ingerowanie w życie danych wspólnot które sobie tego nie życzą? Myślałem, że o tym drugim. Jeśli ktoś wychodzi poza daną strukturę i się od niej odłącza i nie chce mieć z nią nic wspólnego to nic jej do życia tamtej jednostki. Zawsze znajdzie się jakaś grupa która chce kogoś fizycznie wyeliminować bo coś jej nie pasuje, czy to jednak zmienia kwestię że dane społeczności (95-99%) mogą się rządzić swoimi prawami, a nakłanianie ich do "reform" jest sloganem populistycznych haseł o postępie?

Ale te wszystkie reformowane kościoły, to właśnie są społeczności, które mogą (i rządzą) się swoimi prawami A jednocześnie są "postępowe" - wyświęcają kobiety (tfu), udzielają ślubów gejom (tfu tfu) itd. I w imię tej samej książki, według której jehowcy czy inni by takich gejów spalili na stosie

Zapytaj o to kadiego lub jakiegoś mułłę, oni są specjalistami od szariatu! Szariat ( muzułmańskie prawo karno-obyczajowe) nakazuje kamienowanie żon przyłapanych na cudzołóstwie i uprawiających seks kobiet "stanu wolnego" ). Zresztą to samo przewidywało żydowskie prawo starotestamentowe, vide cassus Marii z Magdali.

Użytkownik t.oskar edytował ten post 22 sierpień 2008 - 14:43

Ale to nie jest pierwszy ślub tej samej pary w naszym kraju. Co prawda pierwszy humanistyczny.
To co mi się w nim nie podoba: szum jaki laski robiły przed nim - i pretensja gdy stał się głośny.

Nie pierwszy? Ja innego przypadku nie znam.

Zauważmy, że ten "draczny" ślub nie ma żadnej mocy prawnej. Równie dobrze para przedszkolaków mogłaby się bawić w ślubną ceremonię.... . Potem pobawiliby się "w doktora" lub "w rodziców"

Użytkownik t.oskar edytował ten post 18 wrzesień 2008 - 10:37

Tak samo jak zwykły ślub kościelny. Ale ważne, że coś się dzieje w temacie i daje satysfakcję obu stronom.

To możnyby utworzyć jakąś "placówkę", która dawałaby takie śluby "na niby". Na przykład dżokej poślubiłby swą klaczkę, jakaś paniusia kochanego Azorka, a nawet mamusia (lub tatuś) synka. A ponieważ wszystko byłoby tylko na niby, nikt nie łamałby prawa. Tam nawet śluby pedryli i lesb nie stanowiłyby niczego zdrożnego. Ot zabawa....

Użytkownik t.oskar edytował ten post 18 wrzesień 2008 - 14:03

Ślub humanistyczny to taka odpowiedź na kościelny (też nic nie dający) w którym np. zamiast regułki nakazanej przez Kościół Katolicki można komuś przysięgać, że się go będzie co dzień całowało na dzień dobry aż do śmierci. Ot tyle.

Tak, a ślub cywilny tak naprawdę jest też tylko umowny. Fakt, że pociąga za sobą różne konsekwencje prawne - które wcale nie jest trudno w razie czego ominąć. Żeby było śmieszniej - ten czyn niby posiada moc prawną ale jest jednocześnie odwracalny i to w prosty i szybki (zazwyczaj) sposób. Można wziąć ślub, za tydzień się rozwieść i natychmiast po tym ponownie wziąć ślub.
W tym kontekście ślub "kościelny" ma paradoksalnie większą "moc" ponieważ związuje dwoje ludzi dożywotnio (zgodnie ze słowami przysięgi) i wcale nie jest łatwo ten proces odwrócić.

Więc zgódźmy się może co do tego, że każdy związek jest tylko umowny i posiada taką "moc", jaką nadadzą mu obie zainteresowane strony. Kwestie formalizacji i legalizacji są drugorzędne.

W ogóle to ja jestem zdania, że państwo powinno ingerować w życie osobiste tylko na tyle, żeby nie można było bezkarnie drugiemu człowiekowi wyrządzić (dowolnej) krzywdy. Natomiast poza tym pełna dowolność na zasadzie wzajemnych, dobrowolnych umów.

W prawie cywilnym wiele kontraktów (a ślub cywilny jest rodzajem kontraktu) jest prawnie odwracalnych. Jednakże konsekwencje prawne ślubu nie są odwracalne do końca. Na przykład obowiązek alimentacyjny wobec małżonka niewinnego rozkładu związku. O alimentacji dzieci nie wspomnę, gdyż jest ona niezależna od "relacji prawnych" obojga rodziców.
P.S. Magnus, widzę, że nie masz zielonego pojęcia o procedurach rozwodowych. To jest bardziej skomplikowane, niż myślisz. W najprostszym nawet przypadku (bez orzekania o winie) sąd nie może orzec rozwodu na pierwszej rozprawie. Jeśli sprawa zakończy się już po kwartale od złożenia pozwu, to takie "tempo" jest wręcz "supereksperessowe". Zwykle trwa to wiele, wiele miesięcy....

Użytkownik t.oskar edytował ten post 19 wrzesień 2008 - 13:35