Forum Lagata.pl: Jezeli dzieci to tylko.... - Forum Lagata.pl

[list] Joshua- 19 lat;
John David -17
Janna- 17
Jill, 16
Jessa, 14
Jinger, 13
Joseph, 12
Josiah, 11
Joy-Anna,9
Jedidiah, 8
Jeremiah, 8
Jason 7
James 6
Justin, 4
Jackson, 3
Johannah, niecałe 2 lata
Jennifer Danielle niecały tydzień[list]
Na tej liście jest 17 dzieci, pochodzących od tych samych rodziców. Mamą jest 40 letnia Michelle Duggar, która łącznie w ciąży była 126miesięcy, czyli ponad 10lat :zdziwko

Sama pochodzę z wielodzietnej rodziny, jest na 5-tka. Zawsze uważałam że fajnie jest mieć tyle rodzeństwa i że sama będę miała 3 dzieci. W obecnych czasach nieśmiało mażę o 1. A jak jest z Wami? I jak myślicie, czy wychowanie takiej ogromnej ilości bez krzywdzenia żadnego dziecka jest możliwe? Ja osobiście uważam to za przesadę....A po części nawet chore.

Na potwierdzenie o istnieniu szczeliwej rodzinki artykuł ze strony gazata.pl

ps. ciekawie czy imiona dzieci im sie nie mylą?

Wydaje mi sie, ze w pewnym momencie te dzieci zaczynaja sie wychowywac same, tzn starsze zajmuja sie mlodszymi. Natomiast szczerze zal mi tej kobiety - byc w ciazy 10 lat - o mamo....

Ja zawsze chcialam miec dwoje dzieci - po ostatnich doswiadczeniach - tzn kiedy w naszym domu zamiszkala 9 letnia dziewczynka - mysle, ze 3 to tez fajna liczba Oczywiscie wszystko pozostaje w sferze marzen...

No cóż, jeśli oni to lubią to niech mają taką gromadkę. Ja bym chyba oszalała przy 5

Osobiście chcemy z Kamilkiem mieć 2, ale jak przyjdzie co do czego, to na 3 go namówie zobaczymy jak to bedzie

Hehe moi rodzice (znaczy sie mama ) mieli taki sam plan chyba Bylem ja i moja siostra, to 3 lata temu mama namowila tate na jeszcze jednego bachora IMO 3 to jeszcze duzo nie jest, to taka odpowiednia liczba Przynajmniej z mojej perspektywy

Moi sąsiedzi mają siódemkę - 6 chłopaków i 1 dziewczyna.
Wszystkie w wieku szkolnym - chyba obsadzają wszystkie klasy podstawówki i gimnazjum
Dodatkowo mieszkają w identycznym mieszkaniu jak my, bo piętro wyżej - nazywanie tego mieszkaniem jest nieco optymistyczne... raptem 63 m.kw. i 3 pokoje, w tym jeden naprawdę malutki - niecałe 3 x 3 metry My we trójkę jakoś się mieścimy, chociaż chciałoby się czasem mieć troszkę więcej przestrzeni... a oni w dziewiątkę!

Więc mi wystarczy jedno, jedna, przynajmniej możemy jej poświęcić sporo czasu. A i oszczędzać za bardzo nie trzeba A czy się zdecydujemy na jeszcze jedno w przyszłości... któż to wie... ale nie wcześniej niż za jakieś 2-3 lata... chociaż starzy już będziemy a po co dziecku rodzice chylący się do grobu

Wielodzietność to pospolita ordynarna nieodpowiedzialność, nic innego.
Jedno już dziecko to spory obowiązek i wkład ogromnej pracy, jeśli ma być ono wychowane a nie odchowane.

Dzieci oczywiście nie chcę mieć wcale )

ja bym mogła miec trójeczke ..



niektórzy ludzie pochodzący z rodzin wielodzietnych sa lepiej wychowani niz jedynacy

a Ty Prince masz rodzenstwo?

No jak już jest taki temat poruszany to na dwójeczkę się pisze hehe

Cieniutki argument..
Świadczy jedynie, że jedynactwo nic nie oznacza.

Wychowanie to więcej niż wpojenie kultury, bo tak je widzę pojmujesz.
Przeprowadzenie procesu wychowawczego nie jest możliwe w olbrzymiej rodzinie, co nie znaczy, że dzieciom w niej nie może się udać przetrwać.

Ostatnio dorwałem w ręce księgę rodu od strony mojej babci. Księga opowiada o 250 latach historii rodu. Jak się tak przegląda kto ile miał dzieci, to wcale nie są to liczby małe. O ile powiedzmy, że dzisiaj standard to dwoje dzieci, to kiedyś było ich po siedmioro lub ośmioro i dodatkowo kilkoro dzieci urodziło się martwych (wiadomo brak lekarzy na wsi w XIX wieku, zaniedbania, itd.). Powyrastali na ludzi, pozakładali rodziny.

mój dziadek na ten przykład miał ponoć 12rodzenstwa, ale niestety w czasach wojennych wszyscy sie rozjechali po swiecie i dzis znam tylko 3 z jego rodzenstwa...

Udało się.

max 2

Jeszcze jakiś czas temu twierdziłam, że dwójka to musi być na bank ale teraz troszkę mi się zmieniło myślenie... jak sobie poradzę z wychowaniem jednego to będzie dobrze...

Uciekanie od odpowiedzialności ?

Uciekanie od odpowiedzialności to uciekanie od dzieci, kiedy się pojawią i są.
Jak można uciekać od sprawy, której nie ma i się nie pojawi..?

A może to jest właśnie ta odpowiedzialność, taka moja deklaracja, nie sądzisz..?

Spokojnie, tylko zapytałam..Kiedyś sama usłyszałam to pytanie. To tak samo jak z moja deklaracja bycia samej, bo po co mam sie troszczyć o innych, skoro tak mi jest dobrze.

Trwam niczym głaz w kamiennym wyciszeniu.

Pytanie, które usłyszałaś, jest w sposób zwykły absurdalne i jednym zdaniem da się wykazać jego bezsens.

Chcialabym mieć dwoje, a nawet troje dzieci...i nigdy nie uważalam, że chęć posiadania wiekszej ilości dzieci to nieodpowiedzialność...Nie znam aż tak licznej rodziny o jakiej pisze netha...ale znam takie gdzie jest czworo lub piecioro dzieci...To co mi sie u nich podoba to ogromny szacunek dla rodziców, ludzi, pracy i nauki...U nich nie ma glupich problemów( z syfkiem na nosie), ktore mają egoistyczne jedynaczki...wszyscy bardzo szanuja sie i zawsze we wszystkim pomagają...Te wartości przekazali im rodzice i dziadkowie..
A jeśli chodzi o stronę finansową to....moze nie noszą oryginalnych ciuchów, nie mają osobnych pokoi, nie stać ich na wyjazdy do Grecji.......ale dla nich licza sie calkiem inne wartości...Miarą czlowieczeństwa nie jest grubość portfela...
A radością dla rodziców jest to, ze bardzo dobrze się uczą i wiem, ze daleko zajdą i to bez pomocy wplywowego tatusia...bo oni wiedzą, ze musza liczyc na siebie...i zawsze bardziej ceni się to do czego doszlo się samemu,,,
Jak widać w rodzinach wielodzietnych też są wartościowi ludzie i nawet zaryzykuje stwierdzenie, ze bardziej wrażliwi na drugiego czlowieka....Oczywiście mysle tu o normalnej rodzinie...bo patologia to juz calkiem inny temat....
A dzieci trzeba wychowywać prawdziwą mądrą, rodzicielską milością a nie stosować książkowe procesy wychowawcze...